Connect with us

.

Kültür-Sanat

‘Sadece Diktatör’ oyununa bir yasak daha… Atay: Yok canım, ne diktatörlüğü?

AleviNet

Published

on

Oyuncu Barış Atay’ın rol aldığı ve Caner Erdem’in yönettiği ‘Sadece Diktatör’ oyunu, İstanbul, Ankara ve Artvin’in ardından İzmir’de de yasaklandı.

İzmir Valiliği’nden Narlıdere Kaymakamlığı’na gönderilen yazıda, ‘Sadece Diktatör’ oyununun, “hakkındaki paylaşımlarla kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlığın ve ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunmasını tehlikeye düşürebileceği, organizasyona katılacak grup ve şahıslara yönelik bazı kesimler tarafından toplumsal duyarlılıklar nedeniyle tepki gösterileceği” kaydedildi.

Barış Atay: Yok canım, ne diktatörlüğü?

Oyuncu Barış Atay, kişisel Twitter hesabından konuyla ilgili olarak, “#SadeceDiktatör’ün 31 Ocak Narlıdere turnesi için yapılan başvuru sonucunda, içinde olacağımız tüm etkinlikler @IzmirValiligi tarafından İzmir genelinde de yasaklandı. Yok canım ne diktatörlüğü?” yorumunda bulundu.

Kültür-Sanat

İstanbul’un müzeleri

AleviNet

Published

on

Kültür ve sanat şehri olan İstanbul, birbirinden farklı müzeleri ile Türk kültürüne katkı sağlamaya devam ediyor.

Yerli ve yabancı turistlerin yoğun ilgi gösterdiği İstanbul’daki müzeler, barındırdığı değerler ile tarih ve kültür açısından dünyanın önde gelen müzeleri arasında yer alıyor.

Türkiye’de en çok özel müzenin bulunduğu İstanbul, Kültür ve Turizm Bakanlığı, TBMM Milli Saraylar, TSK, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İstanbul Büyükşehir Belediyesi, üniversite ve özel müzeler olmak üzere 90’nın üzerinde mekanıyla ziyaretçilerini ağırlıyor.

“Sakıp Sabancı Müzesi”
Türkiye’nin ilk büyük bütçeli özel müzeleri arasında gösterilen Sakıp Sabancı Müzesi, Emirgan’daki Atlı Köşk’te 2001’de kuruldu.

İstanbul’un şu ana dek ağırladığı en büyük sergilere de ev sahipliği yapmasıyla bilinen müzede, bugüne kadar Picasso, Rodin, Rembrandt, Anish Kapoor, Sophie Calle, Monet ve Rodin gibi birçok usta sanatçının eserleri sergilendi.

Müzenin klasik eserlerden oluşan kendi koleksiyonunda ayrıca hat sanatı, resim ve mobilya eserleri bulunuyor.

“Rahmi M. Koç Müzesi”
Haliç’in kuzey kıyısında yaklaşık 27 bin metrekarelik alanda kurulan Rahmi M. Koç Müzesi, 13 Aralık 1994 yılında açıldı.

Üç ana bölümden oluşan müzenin açık hava alanında klasik otomobiller, devasa Turgut Alp Vinçi, I&E Greenwald Buhar Makinesi, B-24 Liberator ve diğer uçaklar, Haliç’e demirli durumdaki Fenerbahçe Vapuru ve TCG Uluçalireis Denizaltısı koleksiyonu yer alıyor.

Müzede ayrıca bilimsel aletler, iletişim araçları, ince işçilikli eşya ve oyuncaklar ve farklı içerik barındıran özel koleksiyonlar ziyaretçilerin beğenisine sunuluyor.

“Hisart Canlı Tarih Müzesi”
Koleksiyoner Nejat Çuhadaroğlu tarafından kurulan müzede, Osmanlı dönemine ait (1453-1923) askeri ve etnografik tarihi eserler sergileniyor.

Müzede aynı zamanda Türk tarihinin mirasını ve bu mirasın kayıp halkalarını gün yüzüne çıkarmak amacıyla oluşturulan dioramalar yer alıyor.

“Yeşilköy Havacılık Müzesi”
Dünya havacılık tarihine geçmiş önemli gelişmeleri maket, model ve dokümanlarla sergileyen ve gelen ziyaretçilere aydınlatıcı bilgiler veren, Türk havacılık tarihinde kullanılmış uçak örneklerinin de sergilendiği Yeşilköy Havacılık Müzesi, Türk Hava Kuvvetleri’ne bağlı bir komutanlık olarak hizmet veriyor.

İlk olarak 16 Ekim 1985 tarihinde ziyarete açılan müzenin yaklaşık 3 bin metrekarelik kapalı alanında 8 sergileme salonu bulunuyor. Özellikle gençler tarafından ilgi gören Havacılık Müzesi’nin içinde ve bahçesinde, Türk pilotları tarafından değişik tarihlerde kullanılmış uçaklar da meraklıların beğenisine sunuluyor.

“Adalar Müzesi”
İstanbul’un ilk çağdaş kent müzesi olan Adalar Müzesi, Adaların oluşumundan bugüne gelen hikayesini yüzlerce obje, 20 bin belge, 6 bin fotoğraf, belgeleme çekimi, film ve sözlü tarih kayıtlarından oluşan kuruluş koleksiyonu ile ziyaretçilerine sunuyor.

Özellikle Adaların kentsel tarihine odaklanan müze, aynı zamanda Osmanlıca belge arşivine sahip.

“Haluk Perk Müzesi”
İstanbul Arkeoloji Müzelerine kayıtlı koleksiyoncu Haluk Perk tarafından 1995’te kurulan müze tematik koleksiyonlardan oluşuyor.

Anadolu kültürünün her dönemini tematik gruplarla tanıtmayı hedefleyen müze, arkeolojik eser yanında etnografik dönem (Osmanlı) eserleri, yazma eserler, belgeler, fotoğraflarla da tematik koleksiyon gruplarını geliştiriyor.

“İstanbul Oyuncak Müzesi”
Yazar ve şair Sunay Akın tarafından 2005’te kurulan müze, 1700’lü yıllardan bugüne oyuncak tarihinin gözde örneklerini sergiliyor.

Akın’ın 20 yılda 40’ı aşkın ülkedeki antikacılardan ve açık arttırmalardan satın aldığı oyuncaklarla kurulan İstanbul Oyuncak Müzesi, Kadıköy Göztepe’deki bir tarihi köşkte konumlanıyor.

“Sadberk Hanım Müzesi”
Vehbi Koç Vakfı’na bağlı “Sadberk Hanım Müzesi”, 14 Ekim 1980 yılında Sarıyer Büyükdere’de, Azaryan Yalısı olarak bilinen yapıda Vehbi Koç’un eşi Sadberk Koç’un anısına, onun kişisel koleksiyonunu sergilemek üzere açıldı.

Türkiye’nin ilk özel müzesi olan yapıda, Sadberk Koç’un kişisel koleksiyonunda yer alan geleneksel kıyafet, işleme, tuğralı gümüş ve porselen gibi eserlerin yanı sıra Hüseyin Kocabaş’ın arkeolojik eserlerden oluşan koleksiyonu sergileniyor.

“Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Basın Müzesi”
Türkiye’nin tek basın müzesi olan mekan, çeşitli kültür ve sanat etkinliklerine ev sahipliği yapmasının yanında bünyesinde basın teknolojisinin başlangıçtan bu yana geçirdiği evrim, taş baskı örnekleri, düz baskı makinesi, rotatif tipo entertip, prova tezgahları, giyotin, eski daktilolar, teleksler, telefotolar ile ziyaretçilerin ilgisine ücretsiz olarak sunuluyor.

“Masumiyet Müzesi”
Orhan Pamuk’un aynı adlı romanından yola çıkarak hazırladığı müzede, romanın başlıca kahramanlarından olan Füsun ve Kemal’in buruk aşk hikayeleri üzerinden 1950-2000 yılları arasındaki İstanbul hayatı anlatılıyor.

Müzede ayrıca romanda anlatılan kahramanların kullandığı, giydiği, gördüğü, biriktirdiği, hayal ettiği objeler, kutu ve vitrinlerde sergileniyor.

“Orhan Kemal Müzesi”
Türk edebiyatının önemli yazarları arasında yer alan Orhan Kemal’in anısını yaşatmak üzere Beyoğlu’nda kurulan müzede, yazarın fotoğrafları, kitaplarının orijinal ilk baskıları, mektupları, özel eşyaları bulunuyor.

“Osmanlı Bankası Müzesi”
SALT Galata’da yer alan Osmanlı Bankası Müzesi, Türkiye’de bir özel banka tarafından kurulmuş ilk müzedir.

Osmanlı Bankası Arşiv ve Araştırma Merkezi bünyesinde 2002 yılında hayata geçirilen müzede, kuruluşundan özel ticari banka statüsüne geçtiği 1933’e, Osmanlı Bankası’nın bu 80 yıllık süreçte yaşadığı önemli değişiklikler, gelişmeler ve krizler kronolojik şekilde ele alınıyor.

“Yahya Kemal Beyatlı Kent Müzesi”
“İstanbul şairi” bilinen Yahya Kemal Beyatlı’nın sağlığında hiçbir eseri yayınlanmadığı için 1958 yılında Nihad Sami Banarlı’nın teklifi ile İstanbul Fetih Cemiyeti bünyesinde şairin şiirleri, yazıları ve notları toplanarak kitaplaştırıldı.

Bu anlamda enstitü bünyesinde kurulan müzede, şairin özel eşyaları, kitapları, el yazısı notları, hatıraları ve fotoğrafları edebiyatseverlerin beğenisine sunuluyor.

“Türker İnanoğlu Vakfı Sinema Tiyatro Müzesi”
TÜRVAK Vakfı’nın bünyesinde “Türkiye’nin ilk ve tek sinema müzesi” olarak 2001 yılında Kavacık’ta kurulan müzeye kurulum aşamasında birçok tiyatro sanatçısı destek verdi.

Bu anlamda tiyatro bölümünün de açıldığı müze, 2010’da Beyoğlu’na taşındı. Türk Sineması ve tiyatrosunun geçmişine ait belge, fotoğraf, afiş, cihaz ve aksesuarları bir müze çatısı altında toplayarak, gelecek nesillere aktarmayı amaçlayan müzede yaklaşık binin üzerinde cihaz, 6 binin üzerinde yerli film afişi, 10 binin üzerinde sinema-tiyatro fotoğrafları bulunuyor.

“Pera Müzesi”
Suna ve İnan Kıraç Vakfı’na ait müze, “Oryantalist Resim”, “Anadolu Ağırlık ve Ölçüleri” ile “Kütahya Çini ve Seramikleri” koleksiyonlarını ve bu koleksiyonların temsil ettiği değerleri, sergiler, yayıncılık ürünleri, sözlü etkinlikler, öğrenme etkinlikleri ve bilimsel çalışmalar aracılığıyla kamuyla paylaşarak, gelecek kuşaklara aktarmayı amaçlıyor.

İstanbul’da ayrıca “Madame Tussauds Balmumu Müzesi”, “Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Resim ve Heykel Müzesi”, “İstanbul Gümrük Müşavirleri Derneği Müzesi”, “Atatürk Müzesi”, “Aşiyan Müzesi”, “Türkiye İş Bankası Müzesi”, “Darüşşafaka Cemiyeti Müzesi”, “Arnavutköy Yerel Tarih Müzesi”, “İstanbul Hisarlar Müzesi”, “Intercity Otomobil Müzesi”, “Ayşe ve Ercüment Kalmık Müzesi”, “Rezzan Has Haliç Kültürleri Müzesi”, “Sait Faik Abasıyanık Müzesi”, “Santral İstanbul Enerji ve Çağdaş Sanatlar Müzesi”, “İstanbul Özel Okçular Tekkesi Müzesi”, “İstanbul Lale Vakfı Müzesi”, “İSKİ Su Medeniyetleri Müzesi”, “İstanbul PTT Müzesi”, “Kazım Karabekir Paşa Müzesi”, “Marmara Üniversitesi Cumhuriyet Müzesi ve Sanat Galerisi” , “Vakıflar Halı Müzesi”, “Vakıflar Kilim ve Düz Dokuma Yaygılar Müzesi”, “Türk Vakıf Hat Sanatları Müzesi”, “Özdilek Vakfı Balmumu Heykel Müzesi”, “Hilye-i Şerif ve Tespih Müzesi”, “Delta Teknoloji Müzesi”, “Çikolata Müzesi”, “500. Yıl Vakfı Türk Musevileri Müzesi”, “Başbakanlık Vakıflar Genel Müdürlüğü Akaretler Mustafa Kemal Müzesi”, “BJK Müzesi”, “Doğa ve Bilim Müzesi”, “İstanbul Modern Sanat Müzesi”, “Sirkeci Garı TCDD Müzesi”, “Yapı Kredi Vedat Nedim Tör Müzesi”, “Çatalca Mübadele Müzesi” ve “Kont Szechenyi İtfaiye Müzesi” keşfedilmeyi bekliyor.

Aynı zamanda İstanbul Üniversitesi’ne (İÜ) bağlı İstanbul Arkeoloji ve Kültür Müzesi, İÜ Beyazıt Kulesi Anıt Müzesi, 2. Bayezid Türk Hamam Kültürü Müzesi, İÜ Jeoloji Müzesi, İÜ Türk Eczacılık Tarihi İhtisas Müzesi ile Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Tıp Tarihi Müzesi, araştırmacıların ve gezginlerin beğenisine sunuluyor.

Continue Reading

Kültür-Sanat

İlyas Salman: O kahramanların ellerinden öpüyorum

AleviNet

Published

on

Sanatçı İlyas Salman, iktidarın kurmaya çalıştığı ‘korku imparatorluğu’ karşısında sinmemek gerektiğini hiçbir şeyin saklanan düşünce kadar pis kokmadığını belirterek, şunları vurguladı: “Avaz avaz ses çıkarmanın; haykırmanın zamanıdır. Kavganın zamanıdır. Düşüncelerin açıkça ilan edildiği, muhalefetin özgürce ayağa kalktığı, gürlediği zaman olmalı. Düşüncemizi ensemizin arkasına değil, masanın ortasına koymalıyız.”

Türkiye, toplumsal olarak kritik bir süreçten geçiyor. Bir yandan 31 Mart’taki seçimlerin İstanbul ayağı iptal edilip yeniden seçime gidilirken diğer yandan da Kürtler üzerindeki sistematik baskılar devam ediyor. Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan üzerindeki ağır tecrit koşullarına karşı Leyla Güven öncülüğünde başlayan direniş devam ediyor. Öcalan’ın avukatları bu süre zarfında iki kez İmralı Adası’na gitti. Buna rağmen açlık ve ölüm oruçları, bugün itibarıyla da sürüyor. Sanatçı İlyas Salman ile bu iki gündemi konuştuk.

31 Mart tarihinde Türkiye’de bir yerel seçim yapıldı. İstanbul’da Ekrem İmamoğlu kazandı. Seçimin iptal edilmesini, ve İstanbul’da AKP’nin bu kadar ısrarcı olmasını neye bağlıyorsunuz?

Ankara, Türkiye’nin başkenti ama ekonomik, siyasi ve kültürel anlamda asıl başkent İstanbul. Burada rant ve para var. Türkiye’nin parasının yüzde 80’nin elinde bulunduruyor. Onun için İstanbul’u kaybetmek, iktidarı kaybetmek demekti. 13-15 bin oyla kaybetti. Kendisi iki ay önce, ‘bir oyla bile kaybetsek, sandığa saygı duyacağız’ dedi fakat 13-15 binlik bir farkla kaybettiği seçimi iptal etti. Bu diktatörlüktür, başka hiçbir şey değildir. Belki 23 Haziran seçimlerini de tekrar iptal etmek adına yeni bir manevra yapabilir.

Nasıl bir manevra yapabilir?

Yani, bir Suriye savaşını ısıtıp önümüze koyabilir. Zaten devam eden bir savaş bu. Bir Alevi-Sünni meselesi çıkarabilir. Ben korkuyorum böyle şeylerden.

Kürtler açısında da olabilir mi böyle bir manevra?

Kürt meselesi zaten gündemde ve bu insanlar varlıklarını ispat edebilmek için mücadele ediyor. Dili, kültürü, tarihi yasaklanmış bir halk, karşımda dururken ben susup duramam. Mutlaka müdahale etmek zorundayım. 1981’de Diyarbakır’a ‘Amed’ dedim diye 3 gün gözaltında tutuldum. Diyarbakır’ın adı sadece Osmanlı döneminde ya da Türkiye Cumhuriyeti döneminde konmadı ki, on bin yıllık adıdır Amed. Tarihine saygı duyuyorsanız bunu söyleyeceksiniz. Kürtçenin özgürce konuşulabilmesi için… Karşımızda bir halk var; tarihi, kültürü, derinlemesine inançları var. Türklerden daha eski bu topraklarda yaşıyorlar. Onların, seçimdeki tavırları yer yer beni şaşırttı, açıkça söylüyorum.

Hangi anlamda şaşırttı sizi?

AKP’ye çok fazla oy çıktı bazı yerlerde.

Evet…

Biliyorsunuz. Yüzde 50’nin üzerinde oy çıkan yerler oldu. Urfa bunlardan biri. Ben, oy veren Kürtlerin kendisini hançerlediği inancındayım. Bu konuda AKP’ye sırtını dönmeli. AKP demokrat bir parti değil. Ben inançların, özgürce yaşanmasından yanayım. Eğer müslümansanız namazını özgürce kılmalısınız, Hristiyansanız kilisenizde özgürce ibadet etmelisiniz, Aleviyseniz cemevinde. Bunlar yoksa demokrasiden bahsetmek mümkün değil.

Bütün bunları düşündüğümüzde, İstanbul seçimlerini de etkileyen bir durum var. 23 Haziran’daki seçimde ‘hükümet bütün bu gerçeklikleri bi koz olarak kullanacak mı’ demek istiyorsunuz?

Evet, bir kargaşa yaratacak. Ben korkarım halkları birbirine düşürebilecek. İş, silaha dökülür. Benim en büyük korkum bu. Sandığa saygı duyacaksın bir kere. İstediğin kadar Amerika tarafından desteklen, gerçi Amerika desteğini çekmeye başladı Türk hükümetinden… Recep Tayyip Erdoğan’ın tavırlarından ve söylemlerinden çıkan bu. Hem anti Amerikancıları kazanmaya çalışıyor, hem Amerikaları kazanmak istiyor. Bunun için de siyasi üçkağıtlar yapıyor açıkçası. Ben buna artık altı kağıtçılık diyorum.

Biraz açabilir misiniz bunu?

Mesela, elinden gelse Abdullah Öcalan’ın adını silecek. Recep Tayyip Erdoğan, Kürt halkının hiçbir zaman dostu olmadı ama bir takım oyunlarla onları da karmaşa içerisine soktu. Korku duyuyor insanlar artık. Korku imparatorluğu haline geldi Türkiye.

Siz bir çok darbeyi gördünüz, yaşadınız bunları. Söz ettiğiniz ‘korku imparatorluğu’nun en yoğun yaşandığı süreç, sizce bu süreç mi?

Elbette bu süreçtir. Bir kelimesini bile inkar etmem. Korku imparatorluğunda yaşıyoruz. Yine halkı ümmet, kul gibi görüyor. 6 yüz yıl nasıl gördüyse. Ben bunları küçük meseleler olarak görüyorum. Ben dört darbeyi de yaşamış bir insan olarak, şu anki haline benzeyen bir dönem yaşamadım, baskı anlamında. Her türlü baskıdan söz ediyorum; devleti, polisi, ordu, para, dini kullanarak baskı. Felç olacağız neredeyse. Ben bütün bu görünenlerin altında bir kurtuluş bayrağının yattığını düşünüyorum. Çok umutluyum, 23 Haziran’da yapılacak olan seçimde. İstanbul’u alacağız. Hiç kimsenin umutsuzluğu olmasın. O zaman da tıpış tıpış AKP’nin gidişi başlayacak.

HDP’nin İstanbul’dan aday çıkarmamasını nasıl değerlendiriyorsunuz?

Bence iyi bir yerden dokundu. Ekrem İmamoğlu, seçime girdiği zaman Türkiye’nin yüzde 5’i bile tanımıyordu, ki ben bile tanımıyordum. Yumuşak söylemiyle ötekileştirmeksizin; ne Kürt’ü, ne Alevisini, ne de Sünnisini. Güler yüzüyle, açık sözüyle bir kişilik yarattı. Demirtaş başta olmak üzere Kürt, dostlarımız farkına vardılar ve böyle bir tavır koydular İstanbul’da. Bunu alkışlamak lazım.

Ekrem İmamoğlu ‘sanatçı susmayacak’ gibi bir çağrıda bulundu. Bu anlamda siz ne söylemek istersiniz, ses çıkarmanın zamanı mıdır?

Avaz avaz ses çıkarmanın; haykırmanın zamanıdır. Kavganın zamanıdır. Kavga derken, yumruklu, silahlı kavgadan söz etmiyorum. Düşüncelerin açıkla ilan edildiği, muhalefetin özgürce ayağa kalktığı, gürlediği zaman olmalı. Dünyada hiçbir şey saklanan düşünce kadar pis kokamaz. Para bile saklandığında pis kokar ama düşünce kadar kötü değildir kokusu. Saklanan düşüncenin kimseye bir faydası yoktur. Mezara götürülen düşüncenin ya da bilginin kimseye bir faydası yoktur. Her zaman açık ve net olmak zorundayız. Düşüncemizi ensemizin arkasına değil, masanın ortasına koymalıyız. Seçimler için de yardımcı olacağız.

Tecrit, çok önemli bir konu. Biliyorsunuz binlerce tutsak açlık grevinde. Bu konuda ne düşünüyorsunuz?

Haklı olarak bedenlerini açlığa yartırdılar, ben sonuna kadar destekliyorum. İlk fırsatta da gidip onları ziyaret edeceğim. Umut aşılamak adına göreceğim onları. Umarım sağlıklarına bir şey olmadan kazanımlarını sağlarlar. Çünkü hak verilmez, alınır. Bugün AKP iktidarı Kürtlere ‘gelin uzlaşalım’ diyebilir. Hayır, hesaplaşmadan uzlaşma olmaz. Sen hangi istemle açlık grevine girdiyse onu karşılayacaksın ondan sonra ‘gelin uzlaşalım’ diyeceksin.

Tutsak annelerinin uğradığı şiddeti izlemişsinizdir…

Evet izledim. İslam’da ‘cennet annelerin ayaklarının altındadır’ deniliyor. Son ve keskin bir cümle ile yineleyeceğim; cennet anaların ayakları altındadır ama bu ülkede analar da erkeklerin ayakları altındadır. Bu baskılar, bu şiddet, bütün bunların hepsi korkunun ürünü, başka birşey değildir. Ben 7 bin insana acımıyorum. O kahramanların ellerinden, gözlerinden öpüyorum. Umarım başaracaklar.

Peki toplumsal muhalafetin bu açlık grevlerine karşı tutumunu nasıl görüyorsunuz?

Çok zayıfız bu konuda. Duyarlı değiliz. Kars’ta bir kedinin öldüğünü duyup da İstanbul’da yas tutmayan insan bu ülkenin insanı değildir. Açlık grevine yatan 7 bin insan, önemli, hatta devasa görülecek bir eylem içerisine girdi. Sonu, iyi olacak diye görüyorum. Onlar kazanacaklar. Hiç yılmasınlar. ‘Senin karnın tok, tabiki rahat olacaksın’ diyebilirsiniz. Hayır benim karnım tok değil. Ben doyasıya yemiyorum, yiyemiyorum, o insan aç, eylem içerisindeyken. İnsan denen varlık, tepesine çıkamayacağın kadar yüksek, dibine inemeyeceğin kadar da alçaktır. Önemli olan tepesine çıkıp taç olmak ya da ayağının dibinde kurak toprak olmak değildir; onunla lisan-ı hal ile bir yerde buluşabilmektir. 7 bin insan açlıkla, ölümle pençeleşiyor ve sen Suriye meselesini, seçim sorunlarını gündeme getiriyorsun. Seçimden çok daha önemli, 7 bin insanın hayatı.

Continue Reading

Kültür-Sanat

Wikipedia, Türkiye’nin yasak kararını AİHM’e götürdü

AleviNet

Published

on

Yasaklar, sansür ve otosansürün hiç olmadığı kadar derinleştiği bir ülke haline gelen Türkiye’de, dünyanın en büyük internet ansiklopedisi Wikipedia’da bundan nasibini almıştı. Wikipedia, Erdoğan rejimi rahatsız eden iki içerik nedeniyle 29 Nisan 2017’de erişime engellenmişti.

Türk rejimi, Wikipedia’dan ilgili iki içeriğin kaldırılmasını istemiş, ancak reddedilince erişim yasağı koymuştu. Ankara’nın kriminalize ettiği sözkonusu içeriklerde, Türkiye’nin Suriye’deki iç savaşı başlatan taraflardan biri olduğu ve terör örgütlerini desteklediği kaydediliyor.

Wikipedia, Ankara’nın yasak kararına karşı AİHM’e başvurdu. Açıklama, İnternet ansiklopedisi Wikipedia gibi çeşitli projeleri bünyesinde bulunduran Wikimedia Vakfı’ndan geldi. Vakfın yöneticisi Katherine Maher, telekonferansla gazetecilere yaptığı açıklamada “Wikimedia Vakfı Türkiye’ye karşı AİHM’de dava açtı” dedi. Maher “bu kararın kolay alınmadığını” sözlerine ekledi.

Wikimedia Vakfı, iç hukuk yolarının denenmesinden sonra AİHM’e başvuruda bulunduklarını ifade etti.

AKP rejiminin kontrolündeki yerel mahkemeler itirazları reddederken, aynı sistemin parçası haline gelen Anayasa Mahkemesi de iki yıldır başvuruya yanıt vermiyor.

Continue Reading
Advertisement

HAFTANIN EN ÇOK OKUNANLARI