Connect with us

Gülfer Akkaya

Lokma

Hızır (Xizir) ayındayız. Cemevlerinde Hızır (Xizir) cemleri yapılıyor, ardından lokmalar dağıtılıyor. Her cem sonrası ceme katılan tüm canlara lokmalar eşit şekilde dağıtılır.

Hala Alevi inanç mekânlarıyla iç içe yaşıyor olan il, ilçe, köylerdeki ziyaretler tepsi tepsi lokmalarla ziyaret edilir, herkes içinden geçeni Hızır’a (Xizir) söyler.

Alevi evlerinin çoğunda lokmalar yapıldı, yapılıyor. Eve davet edilen akraba, eş, dostun yanı sıra, lokmaların paketlenip gittiği evler oldu.

Alevi evlerinde lokmaların pişirilmesi, dağıtımı ve konuklara sunulması gibi organizasyonları kuşku yok ki kadınlar yaptı.

Çünkü kadın erkek eşitliğine “inanan” Alevi toplumunda da evlerde, cemevlerinde ve Alevi kurumlarında mutfak işleri “kadın işleri” olarak algılanmakta. Bu nedenle profesyonel yöntemlerle mutfakta çalışma sorununu çözmüş az sayıda kurum hariç mutfaklarda kadınları görmekteyiz.

Erkekler ya hiç girmiyor ya da çok nadiren ve çok kısa süreliğine giriyor.

Alevi erkekler de tıpkı diğer tüm erkekler gibi kadınların yaptığı işleri değerli görmüyor. O işleri kadın işi diye görüyor, kadınsan bunu yapmalısın bilinciyle bu cinsiyetçi bakışı normalleştirip içselleştiriyor.

Gözlemlerim, sorularım, okumalarımdan yola çıkarak diyebilirim ki daha lokma pişirip ceme getiren Dede görmedim, duymadım. (Yapan varsa da ben duymadım. Böyle bir Dede herkesi gururlandırır.)

Gidip markette alışverişini kendisinin yaptığı… Evde lokmayı kendisinin hazırladığı… İnsanları davet edip lokmasını sunduğu… Lokmaları paketleyip canlara yollayan Dede’den bahsediyorum.

Yoksa evinde kadınların yaptığı, cemevlerinde, Alevi kurumlarında kadınların yaptığı lokmalardan değil.

Doğrusu Alevi toplumu da Dede’leren böyle bir hizmet beklemiyor. Nedense?

Oysa Ana’lar lokma yapıyor ve her türlü organizasyonunu da yapıyor. Aynı Alevi toplumu bunu da normal görüyor. Çünkü Ana denen kişi kadın. Ve kadın inançsal olarak da hangi statüye sahip olursa olsun önce kadın. Onun lokma yapması normal.

Burada çözülmesi gereken önemli bir sorun var: Kadınların ve kadın emeğinin Alevi inancının temelinde olduğunun Alevi toplu tarafından görülmemesi. Görebilenlerinse nedense bunu dillendirmemesi…

Aleviler yazılı ve sözlü olarak hep “İnancımız bugünlere geldiyse Dede’ler sayesinde geldi” der.

Bu haklı bir tespit. Elbette Dede’lerin hakkı inkâr edilemez ve emekleri toplum üzerinde çok fazla.

Ama bu tespit aynı zamanda eksik bir tespit.

Alevilik inancı toplumda ilk eviçinde, ailede öğrenilir. Her Alevi birey ilk Alevilik bilgilerini gözlem, aktarım ile önce evde alır. Evlerde çocuklarla her konuda ilgilenenler kadınlardır. Erkeklerin çocuklarla geçirecek zamanları yok. Onların hep daha önemli işleri olur.

İlerde Dede olacak çocuklar da ilk olarak evin içinde, Alevilik bilgilerini ilk olarak annelerinden, büyükannelerinden ya da kadın akrabalarından öğrenir. İlk aktarıcılar kadınlardır.

Çocukları ziyaretlere kadınlar götürür. Lokmaları, Muharrem çorbası, Hırisi gibi inançsal aşları kadınlar evlerde hazırlar. Cemlerin yapılacağı evler kadınlarca hazırlanır. Bu işlerde çocuklar da kadınlarca yönlendirilerek sürecin parçası olur.

Çocuklara ninniler, inançsal anlatılar, hikâyeler hep kadınlarca anlatılır. Deyişler okunur. Semah nasıl dönülür evde kadınlarca öğretilir ilk. Müsahiplik nedir, nasıl müsahip olunur vb hemen her konu en önce kadınlarca aktarılır Alevi toplumuna.

Alevilik inancı hayatın her döneminde aralıksız olarak kadınlarca anlatılır. Birlikte yaşanarak öğrenilir.

Alevilik inancının temel aktarıcıları, onu bugünlere getirenler kadınlardır.

Elbette istisnalar da olabilir ama tartışmasız olarak Alevi toplumunda Aleviliğin aktarıcıları kadınlardır. Yılda bir iki kez köylere gelen Dede’ler, kadınlarca şekillendirilmiş, hazırlanmış bu toplumla cem yaparlar. Birlikte sohbet ederler. Ve yine o Dedeler varken de, Dede’ler gittiğinde hep kadınlar aktiftir.

Kadınların bu çabaları, emekleri nedense Alevi toplumunda konuşulmamakta, yok sayılmakta. Her şey erkekler üzerinden anlatılmakta.

Çünkü günümüzde Alevilik iyice kurumsallaşıp, kurumları da erkekler ele geçirince kadınlar (Ana’lar dahil) pasifleştirilerek unutturulmaya çalışılmakta.

Alevi yazın dünyasından panel ve söyleşilere, politik tutumlara dek Aleviliğin kadıncıl bir inanç ve kadınlar tarafından aktarıldığı, bugünlere esasen kadınlarca getirildi ne yazık ki erkeklerce dillendirilmemekte, kadınlar yok sayılmakta.

Cemlerde yapılan sohbetlerde kadınların katkılarından bahsedilmemekte.

Hızır (Xizir) ayında bile cem yürüten kaç Ana var? Kadınlar bu derece dışlanmışlar.

Hızır (Xizir) zorda olana, darda olana yardım edense Alevilerin Hızır’ı (Xizir) belli ki kadınlar. Çünkü Alevileri ve Aleviliği bu günlere esasen kadınlar taşıdı. Alevi toplumu kadınlara çok şey borçlu. Umarım bu borcu ödemeye niyetlenirler.

Bir Hızır (Xizir) ayını daha yine en çok kadınların çabaları, kadınların emeği ve kadınların heyecanı ile karşıladık.

Lokmaları kabul ola. Gönül pırpırları dinmeye.

Kadıncıl aşk ile.

Continue Reading
Advertisement //pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
Click to comment

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Gülfer Akkaya

Eşitlikçi Alevilik eşitlik mücadelesi veren kadınlarla var olabilir

Alevilik inancında kadın erkek eşitliğinin olduğunu ama Alevilerde eşitliğinin olmadığını dillendirdiğimizde, Alevi toplumunda şiddet olduğunu konuştuğumuzda, kadın arkadaşların çok büyük bir kısmı bunlardan bahsedersek Aleviliğe zarar gelir kaygısı ile bizlere “Haklısınız ama bunları söylersek zaten Alevileri kötülemek için fırsat kollayanlara biz de malzeme vermiş olmuyor muyuz?” diyerek “Aleviliği korumaya” çalışıyordu. Neyse ki şimdilerde bu kaygı ve söylemler oldukça azaldı.

Başta çok sayıda erkek  olmak üzere, yanı sıra onlarla yan yana durmaktan çekinmeyen kimi kadınlar, erkek şiddetinden, eşitsizlikten, Alevi kurumlarında kadınlarla erkekler arasında cinsiyetçi işbölümü var diyenlere “Siz inancımızı kötülüyorsunuz, ortalığı karıştırıyorsunuz, bizi bölüyorsunuz” diyorlardı.

Erkeklerin ve onlarla yandaş olan kadınların söyledikleri erkeklerin çıkarını korumak içindi, Aleviliğin değil. Bunu zaten sık sık yazıp konuşuyoruz.

Tüm samimiyeti ve inancı ile Aleviliği gözü gibi korumak isteyen, seven kadınların tutumu bu kesimden tamamen farklı. Bu konu bu nedenle çok önemli.

Alevi kadınların bir kesimi neden hâlâ Alevi toplumundaki eşitsizliği, erkek şiddetini, cinsiyetçi işbölümünü konuşmaktan çekiniyor? Bu kaygının arkasında ne var? Bu kaygı aşılabilir mi? Aşılamazsa bunun kadınlar açısından bedelleri ne olur?

Öncelikle belirtmeliyim ki artık Alevi kadınların gündeminde, söyleminde, hedefinde açıkça erkek şiddeti var. Erkeklerce cinsiyetçileştirilmiş Aleviliğe karşı eşitlikçi Alevilik talebi var. Yönetim organlarına erkeklerin doluşmasına, kadınların dışlanmasına karşı itirazları var. Bunlar büyük değişimler. Alevi kadınlar için önemli aşamaların kat edildiğine ve edileceğine dair nefis emareler.

Alevi kadınlar bu konularda seslerini daha yükseltip, ana gündemlerini bu taleplerle sürdürdükçe erkekler yönetim, cinsiyetçi kurumlar değişmek zorunda kalacak. Çok değil, birkaç yıla kadınlar mücadelelerinin sonuçlarını daha çok alacaklar. Alevi erkekler değişmek zorunda kalacaklar.

Tüm bunlar olurken Alevi kadınların önünde önemli bir ikilik durumu var. Bu durumun Alevi kadınlarca çözülüp aşılması lazım.

Alevilik, çok fazla yerden, çok fazla saldırıya uğrayan, karalanmaya çalışılan, tanınmayan, devlet ve onun iktidarları tarafından belirlenmeye, tanımlanmaya çalışılan bir inanç olduğu için Alevi kadınlar bu saldırılara yenilerini eklememek, Aleviliği bu saldırılara karşı korumak için kendi sorunlarından bahsetmeme yolunu seçiyorlar. Çünkü Alevi kadınlar yaşadığı ailevi sorunları, Alevi erkeklerin kadınlara yaşattığı zulmü dillendirirlerse bunun Aleviliğe zarar vereceğini düşünüyorlar ve susuyorlar.

Alevi kadınların cinsiyetçiliği konuşmamasının nedeni bunu görmemeleri değil, ötekileştirilenlerin, “azınlıkların”, göçmenlerin bu konulardaki tutumları ile aynıdır. Bu tutumun nedeni toplumsal olarak altta olanların, ötekileştirilenlerin her türlü haksızlığa, saldırıya açık olmasıdır. Zaten böyle bir durumda olan toplumsal kesime, onun içindeki üyelerin eleştirisi, kimi konularda yüksek sesli itirazı muktedirlerce o topluma zarar vermek, karalamak, ayrımcı politikaları güçlendirmek için kullanılabileceği kaygısı.

Örneğin Avrupa’da çok rahat olduklarını iddia eden Alevilerin tepesinde Demokles kılıcı gibi duran “Aleviler demokrat ve eşitlikçi” söylemi yok mu? İlk olarak, Alevilerin demokrat ve eşitlikçi olduğu ne kadar doğru? Neden Aleviler böyle bir söylemleri sürekli olarak üretiyorlar? Bu zaruretin nedeni nedir? Ve Aleviler bu söylemi içeri (Aleviler) için mi, dışarı için mi üretiyor? Yoksa ikisi için mi? İkisi için üretiyorsa bu söylemin pratik sonuçları nedir? Kime, ne fayda sağlıyor? Bu söylemden erkekler nemalanıyor mu? Bu söylem kadınlara nasıl yansıyor? Onları toplumlarını hedefe koymamak için cinsiyetçiliğe, antidemokratik uygulamalara karşı susturuyor olabilir mi?

Bu büyük fotoğrafın ve stratejinin içinde Alevi kadınlar çıkıp “Ne demokrasi, ne de eşitlik yok. Dayak yiyoruz, baskı altındayız ve ağırlaştırılmış cinsiyetçilikle karşı karşıyayız” derse Alevi erkeklerce kurgulanmış bu “eşitlikçi-demokratik stratejinin” nasıl tuzla buz olabileceğini tahayyül etmek zor olmasa gerek. Ve bu yıkıntıların sebebi gösterilen kadınların üzerine yıkıntının sonuçlarının da nasıl boca edileceği… Kadınlara nasıl saldırılacağı? Biliyoruz ki kadınlar bu durumu ancak fikren ve fiilen örgütlü olabildiklerinde en az hasarla atlatabilirler.

Ayrıca zaten ötekileştirilen bir toplumun üyesi olarak kadınlar erkekler hakkında şikâyetçi dahi olmak için ağır baskı altında karar vermek zorunda kalırlar. Çünkü o zaman mesele erkek şiddetinden ziyade her daim Alevi toplumuna yöneltilen karalamalara dönüşerek Alevilere yönelik saldırıya dönüşebilir. Erkek şiddetinden şikâyetçi olacak kadını aynı zamanda inancını karalamamak kaygısı saracak.

Bu kaygılar Alevi kadınların evde, Alevi kurumlarında vb yaşanan cinsiyetçiliğe karşı Alevi kadınları durduran nedenler. İşte bu ikili durumun aşılması gerekiyor.

Mesela Alevi kadınlar göçmen oldukları ülkelerde bu kez hem Alevi hem göçmen oldukları için erkek şiddetinden şikâyetçi olmaktan vazgeçmek zorunda ya da çok fazla baskı altında kalarak şikâyetçi olmak durumunda kalırlar. Çünkü kocasından ya da babasından şikâyetçi olduğunda Aleviliğin yanı sıra sınırdışı edilebilme durumu ile karşı karşıya kalmak, bunun zorluklarını da göğüslemek zorunda kalacak. Üstelik ait olduğu toplumdan da dışlanabilecek. Toplumun iç sorunlarını dışarıya taşıyan “kötü kadın” olarak damgalanacak.

Oysa erkekler kadıncıl Aleviliği erkekleştirdiklerinde hiç böyle düşünmüyorlar. Üstelik kadınların bu hassasiyetlerini bildikleri için kendilerini durdurmaya çalışmak bir yana, bundan güç alarak cinsiyetçi politikaları sürdürüyorlar.

Kadınların inançlarına zarar gelmemesi için yaşadıkları cinsiyetçiliğe karı susmayı seçmeleri anlaşılabilir, ama kabul edilemez. Buna karşı çare kadınlarda kadınlık bilincinin yükselmesi ve kadın dayanışması. Kadınlar şunu unutmamalı, inanca zarar veren kadınların haksızlığa, cinsiyetçiliğe karşı başkaldırmaları değil, erkeklerin cinsiyetçiliğidir.

Ortada bir suç varsa o cinsiyetçiliktir. Bu suçu erkekler (ve şahsi çıkarları için onlara destek olan kimi kadınlar) işliyor. Bu suçu hem kadınlara hem eşitlikçi kadıncıl Aleviliğe karşı işliyorlar.

Alevi toplumuna gelecekse bir karalama buradan gelebilir, kadınların haklı mücadelesinden değil. Kadınların haklı mücadelesi ancak Alevilik inancını ve Alevi kadınları güçlendirir. Bu güç Alevi toplumunu değişime zorlar.

Alevi kadınlar çekinmeden, korkmadan erkek şiddetini hedef almayı, Alevi kurumlarında eşitlik politikaları üretmeyi ve eşitlikçi Alevilik inancının sesini yükseltmeyi sürdürmeli.

Eşitlikçi Alevilik eşitlik mücadelesi veren kadınlarla var olabilir.

Kadıncıl aşk ile.

 

not: yazı ilk http://avrupaforum.org adresinde yayınlanmıştır.

0 Users (0 votes)
Criterion 10
What people say... Leave your rating
Sort by:

Be the first to leave a review.

User Avatar
Verified
{{{ review.rating_title }}}
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Show more
{{ pageNumber+1 }}
Leave your rating

Your browser does not support images upload. Please choose a modern one

Continue Reading

Gülfer Akkaya

Madımak’ı AK’layanlar

Bu yıl Sivas, Madımak katliamının 25. yıl dönümüydü. Katliamın üzerinden 25 yıl, yani çeyrek asır geçmesine rağmen hala katliamla ilgili gerçek bilgiler gün yüzüne çıkmış değil.

Bu da katliamın devlet tarafından organize edildiği iddialarını güçlendirmekte.

Zira arandığı söylenen katliam sanığının yıllarca Sivas’ın merkezinde, karakola yakın adreste yaşadığının ortaya çıkması, Sivas davasının zaman aşımı ile sonlandırılması, katliamın gerçekleştiği Madımak otelinin katliamdan sonra yıllarca kebap salonu olarak çalıştırılması, Madımak Oteli binasının Utanç Müzesine dönüştürülmemesi de yine bu iddiayı güçlendirmekte.

Katliamda görev alanları koruyup kollayanların zaman içinde nasıl ödüllendirildiklerine tanıklık ettik hep beraber.

Katliam sanıklarının avukatları AKP’de milletvekili oldular.

Bu yetmezmiş gibi Abdüllatif Şener gibi katliamcıları cezaevinde ziyaret edip, kollayan biri AKP kurucusu oldu, AKP’de bakanlık yaptı.

AKP iktidarı döneminde “zaman aşımına” uğratılarak kapatılan Madımak davası için Erdoğan “Karar hayırlı olsun” demişti.

Seçimler öncesi AKP’nin İstanbul mitingine çağırdığı ve mitinge “milli duygularla katıldığını” söyleyen Tansu Çiller katliam yapıldığında Başbakandı ve katliamın hemen sonrası “Çok şükür, otel dışındaki halkımız bir zarar görmemiştir” demişti.

Yine katliamın yapıldığı sırada Sivas Belediye Başkanı olan Temel Karamollaoğlu Refah Partiliydi ve şimdilerde yine refah Partisi’nin devamı olan Saadet Partisi’nin genel başkanı.

Bugün CHP Konya milletvekili olan Abdüllatif Şener katliam yapıldığında Refah Partisi Sivas milletvekili idi. Sivas’a yaptığı bir ziyaret sırasında Madımak katliamı tutuklularını cezaevinde ziyaret etmekten çekinmeyecekti.

Madımak katliamının araştırılması için mecliste kurulan araştırma komisyonunun Madımak raporuna şerh koyacak ve katliamın nedenleri arasında Aziz Nesin’in halkı tahrik etmesini gösterecekti. CNN Türk’deki habere göre katliam yapıldığında Sivas Belediye Başkanı olan Refah Partili Temel Karamollaoğlu saldırgan kitle Madımak Oteli’nin önündeyken yanlarına gittiğinde, “Mücahit Temel” sloganlarıyla karşılanacak “Bir defa şöyle bir fatiha okuyalım. Şunların ruhuna el fatiha diyelim” diyecekti.

Temel Karamollaoğulları 24 Haziran seçimleri sırasında katliamda öldürülenleri sorumlu göstererek, dalga geçercesine “Camları açmadılar” diyebilecek kadar kibirli biri.

Bu sözlerin sahibi olan Karamollaoğlu da, Abdüllatif Şener de geçmişlerini unutturarak ne yazık ki temiz, dürüst, demokratik, nefretin olmadığı bir Türkiye palavrası sıkmaktan geri durmuyor, Kaaramollaoğlu bir de seçim süresince solcu jargondan alıntılarla oy devşirmeyi amaçlıyordu.

Yazık ki Abdüllatif Şener de, Temel Karamollaoğu da kamuoyumuz tarafından karşılık buldu, allanıp pullandı. Demokrat Müslümanlar olarak hemencecik kabul edildiler. “Bu kişiler Madımak katliamında yakanlardan yana tavır aldılar ve bugün de bu konuda özeleştirel bir söylem ya da tutumları yok” denildiğinde ise “Evet ama zaman değişti, bunlar da değişti” diyenler talep edilen yüzleşmenin, özür dilemenin önünü kestiklerini ya fark etmediler ya da umursamadılar.

Ülkenin en büyük katliamları arasında yer alan Madımak katliamı ne yazık ki bu “toplumsal hafızasızlık” sayesinde bir de vicdanlarda “zaman aşımına” uğramış oldu.

Her yıl Madımak katliamı için “unutmadım aklımda” demenin sadece hafıza tazelemek amaçlı olmadığını, aslında toplumsal yüzleşmenin sağlanması, baş sorumlu olan devletin özür dilemesi, katliamın gerçek sorumlularının yargı önüne çıkartılıp hak ettikleri cezaları alması için söylendiğini anımsamakta fayda var.

Çünkü orda kaldı yanağımızın yarısı, üstelik kendini boşlukla tamamlayamıyor. Adalet istiyor. Ve yıllardır o el omuzlarımızdan aşağı sarkmış halde onu tutmamızı bekliyor.

Yüzleşeme olana dek Madımak bir ıslık, zihnimizde çalıyor.

0 Users (0 votes)
Criterion 10
What people say... Leave your rating
Sort by:

Be the first to leave a review.

User Avatar
Verified
{{{ review.rating_title }}}
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Show more
{{ pageNumber+1 }}
Leave your rating

Your browser does not support images upload. Please choose a modern one

Continue Reading

Gülfer Akkaya

Toparlanın, direniyoruz

Bu seçimin kazananı HDP oldu. Tüm baskı, şiddet, hukuksuzluk, yolsuzluk, usulsüzlüklere rağmen HDP’nin meclise girmesi engellenemedi.

HDP, toplumun önemli bir kesiminin temsilini ve iradesini omuzlarına yükleyerek demokratik zeminde siyaseti sürdüreceğini bir kez daha gösterdi.

Ülkede baraj siyasetlerinin kendilerini engelleyemeyeceğini ve biat etmeden yapılan siyasetle ülkenin 3. partisi ve aynı zamanda anamuhalefet partisi olunabileceğini ispatladı.

Erdoğan başkan oldu. Ama OHAL koşullarında, devlet desteği ile yürütülen bir seçimle ve çok sayıda usulsüzlüklerle başkan olabildi. Yani adil koşullarda yarışılsaydı kazanamazdı, burası kesin. Bu nedene seçilmesi meşru değil.

Bu seçimlerde de AKP oy kaybetmeye devam eden bir parti oldu. Ve meclis çoğunluğunu yitirdi. Bu durum AKP’yi hiç istemediği koalisyona mecbur etti. Bu koalisyonun nasıl yürüyeceğini de önümüzdeki günlerde göreceğiz. Zaten kokusu daha seçim arifesinde çıktı.

Erdoğan tek adam olarak sarayında rahat ama canı mecliste zaman zaman sıkılacak gibi.

İyi Parti seçim boyunca öne sürdüğü iddiasını tutturamadı. Öyle ki seçim akşamı seçmenlerinin karşısına dahi çıkamadı ve ikinci bir moral bozukluğunu böyle yaşadı İyi Parti seçmenleri.

İyi Parti’nin HDP’den az oy alması, halkın tutuklu Demirtaş’ı, ikide bir elini sallayarak bağıran Akşener’den daha çok takdir etmesi de Kürt siyasetçilere terörist diyen Akşener’e dert ve ders olsun.

Yine de mecliste MHP’nin yanı sıra İyi Parti’nin olması ilginç olacak. Hele böyle bir dönemde.

Bu seçimlerdeki en büyük şaibe MHP’nin nerdeyse başından beri hiç değişmeyen oy oranlarında gözlendi.

Seçim sonuçları bir daha gösterdi ki MHP’nin oy oranı kendisinin siyasi temsilinden çok AKP’nin meclis matematiğine hizmet etmeye yönelik hesaplanmış. Bu da bahsi geçen şaibeyi güçlendiren bir durum.

CHP ve İnce’ye gelince. Bu seçimde CHP iki şeyi amaçladı. Kurduğu koalisyonla mecliste AKP-MHP çoğunluğunu engellemek ve İnce ile Erdoğan’ı yenmek.

Meclise koalisyon sayesinde İyi Parti ve Saadet Partisi de girmiş oldu ama bu durum meclis matematiğini Erdoğan aleyhine çevirmeye yetmedi. Matematiksel sonuç değişmese de meclise iki yeni parti girdi. Bu durum olumlu-olumsuz birçok açıdan yeniliklere gebe. Oy kaybeden AKP gerçekliğini de unutmadan yeni meclisin tablosuna bakmak önemli.

İnce konusuna gelince. Seçim gecesi basının karşısına geçip kendisine oy verenlere açıklama yapmaması, gazeteciye mesaj atması hataydı. Aslına bakarsanız sonuçlar İnce açısından o kadar kötü değil. Evet kazanamadı ama aldığı oy azımsanamaz. Üstelik baskın bir seçimle bu oyu aldığını unutmamak gerekir. Ayrıca çok uzun süre sonra CHP seçmeni ve başka seçmenler üzerinde yapabiliriz hissini yaratabildi. Ülkeye heyecan verdi. Ama seçim akşamı karşımıza çıkmaktan korkması ile henüz liderliğe yeterince hazır olmadığını da gösterdi.

Bugün (pazartesi) yaptığı basın açıklaması ile yapığı hata nedeniyle özür diledi. Bu da önemi. Kaybedişinin nedenlerini açıklarken hesap hatası yapmış olduklarını söyledi. Demirtaş ve Akşener’in yüzde 12 oy alabileceklerini hesap ettiklerini ve bu hesapla ikinci tura kalabileceğini açıkladı. Açıkçası anket şirketleri ve neredeyse herkes böyle hesaplar yapıyordu.

Ama hala ortada kalan bir soru var. Adil olmayan bu seçimdeki usulsüzlük yüzde 2-3 oranında olmuş olabilir mi?

İşte bu sorunun cevabı yok. Olmayınca da seçimler meşru olamıyor.

Bu seçimlerin esas kazananı bence toplumsal ittifaktı. “Bir dahakinde yapabiliriz”e işaret eden bugünkü sonuçları küçümsemeden kurduğumuz toplumsal ittifakı büyütmeyi hedefleyerek yolumuza devam edebiliriz.

Bugün olmadı. Tamam.

Ama yarın olmayacağını düşünmemeliyiz. Hem matematiksel hem toplumsal ivme bizden yana.

Toparlanın, direniyoruz.

 

 

0 Users (0 votes)
Criterion 10
What people say... Leave your rating
Sort by:

Be the first to leave a review.

User Avatar
Verified
{{{ review.rating_title }}}
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Show more
{{ pageNumber+1 }}
Leave your rating

Your browser does not support images upload. Please choose a modern one

Continue Reading

EN SON EKLENEN HABERLER

Haberler10 saat ago

17-25 Aralık yolsuzluk iddialarına adı karışan bakanlar ne yapıyor?

17-25 Aralık yolsuzluk operasyonları, şüphesiz Türkiye’nin siyasi ve toplumsal hayatını en fazla etkileyen olaylardan biri. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan liderliğindeki...

Dünya10 saat ago

Sri Lanka saldırılarını IŞİD üstlendi

Sri Lanka’da üç kilise ve beş yıldızlı üç oteli hedef alan eş zamanlı bombalı saldırıları IŞİD üstlendi. Örgütün yayımladığı açıklamada, “Sri...

Politika10 saat ago

Buldan: İnsanlığın yerlerde sürüklendiği bir noktadayız!

Halkların Demokratik Partisi (HDP) Eş Genel Başkanı Pervin Buldan, 23 Nisan özel gündemiyle toplanan Meclis Genel Kurulu’nda konuştu. Buldan’ın konuşma...

Politika10 saat ago

HDP’nin Meclis yeni Grup Başkan vekili Oluç

Ayhan Bilgen’in 31 Mart Yerel Seçimlerinde Kars Belediye Eşbaşkanı seçilmesinden sonra Halkların Demokratik Partisi’nin (HDP) yeni Grup Başkanvekili İstanbul Milletvekili...

Güncel10 saat ago

Oyuncu Deniz Çakır’a hapis talebi

Oyuncu Deniz Çakır’ın, Beşiktaş’taki bir kafede bulunan bazı kadın müşterilere söylediği sözlerle, “halkın bir kesimini, sosyal, sınıf, din, mezhep, cinsiyet,...

Güncel10 saat ago

Tonlarca domates ve çilek Türkiye’ye geri gönderildi

Rosselhoznadzor basın dairesinden yapılan açıklamada, ajansın Bryansk ve Smolensk müdürlüklerinde görevli çalışanların geçici muhafaza depolarında tutulan Türk menşeili toplam 39.5...

Haberler10 saat ago

Kars’ta protokol krizi: Tugay komutanı tokalaşmadı

Kars’ta 23 Nisan kutlama törenlerine 14. Mekanize Piyade Tugay Komutanı Tuğgeneral Özgür Nuhut, Kars Belediye Eş Başkanları ile tokalaşmadı. Kars...

Forum11 saat ago

Sırça köşk çatırdıyor!

ALİ ERDOĞAN Saygı ile andığımız edebiyatçı Salahattin Ali, Edebiyat dünyasına sayısız eserler bırakmıştı. Halk TV’nin açtığı kitap kanpanyasında sekiz kitabını...

Güncel14 saat ago

YSK kararını verdi: KHK’liler oy kullanabilir

AKP’nin KHK ile ihraç edilenlerin oy kullanmaması yönündeki itirazı YSK tarafından reddedildi. AKP, YSK’ye sunduğu ek dilekçede KHK’lilerin oy kullanamayacağını...

Haberler15 saat ago

Almanya’dan silah ihracatında Türkiye 19’uncu sırada

Almanya’nın silah ve teçhizat ihracatında bu yılın ilk üç ayında düşüş kaydedildi. Yeşiller milletvekili Omid Nouripour’un soru önergesine Ekonomi Bakanlığı’nın...

Röportaj15 saat ago

Kati Piri: AB Erdoğan’ın otoriterliğine güç veriyor

Avrupa Parlamentosu (AP) Hollanda milletvekili ve Türkiye Raportörü Kati Piri, AKP iktidarının Türkiye’yi felakete sürüklediğini belirterek, “Türkiye basın konusunda hiçbir...

Güncel15 saat ago

HDP, Kemal Türkler’i mezarı başında andı

1 Mayıs Dünya Emekçi gününe sayılı günler kala Halkların Demokratik Partisi (HDP), Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK) kurucularından ve onursal...

Advertisement

Facebook

Öne Çıkan Yazılar

bahis siteleri kaçak bahis siteleri kaçak iddaa siteleri casino siteleri film izle canl? iddaa

porno izle

porno indir

istanbul escort