Connect with us

.

Bülent Felekoğlu

SEÇİMLER HALİMİZ, AHVALİMİZ

BÜLENT FELEKOĞLU

Published

on

Hakk Aşkı, Xızır Hikmeti, Pirim Seyit Nesemi Nefesi İle…

Heq me neke zulumkare kesi, kesi ji meke zulumkare me. Şer dur bixe, xere nezik bine.  Deste we deste heşin be, dile we rama Heq be, gereta ve qereta Xızır be.

Hakk bizi kimseye zulümkar etmesin, kimseyi de bize zulümkar etmesin. Kavgayı uzak, hayrı yakın getirsin. Gönlünüzde Hakkın rahmeti, onun yeşil eli olsun. Gayretiniz Hızırın gayreti olsun.

Demokratik toplumlarda seçimler, sosyal ve politik dönüşümler için temel argüman olarak görülmelidir. Lakin; alem çatışmalardan çok uzlaşı kültürüne evrilerek, iknaya dair politikaları daha güçlü üretmesi cümle varlığın rızalı yaşamı için şarttır. Keramet barıştırabilen yaklaşımdır. Alemin bilgi akışı ile  küçüldüğü kültürlerin, inaçların birbirini tanıdığı ve ilişkilenebildiği bir dem-i  devranda bu kadar dik söylemlerin anlamı nedir. Tüm sözler devrim söylerken. Doğuşun coğrafyası Doğu toplumları ve Ortadoğu neyin Kausunu yaşıyor. Yeni doğumlara mı gebe. Sözler arşa yakın ve kutsaldan gelirmişçesine söylenirken. Bu bağırışmalar neyin habercisi. Reya Heq/ Hakk Yol bu süreçlere De ewladi (Evladın Anayı tanımadığı, Ananın evladı kaybettiği) süreçler olarak bakar. Çünkü kaus süreçleridir. Kaus ise MA’nın, Ananın hakikatinden sapıldığı zamanların habercisi olarak algılanır. Kausu defalarca yaşayıp, deneyimlemiş  Kom kültürü bu manayı biçmiş. Hakikat bilgisi olarakta Rızalaşmayı önermiş. Rızalaşmak, Niyazlaşmak temel düstür sayılmış. Kaus dönemleri “Gotine Gir(Abartılı Sözler) yerine Gotine Xer( Hayırlı sözler) söylemeyi önermiştir. Devrimler coğrafyası olan ya da Alemin devrimlerine meydan gördüğü coğrafya Ortadoğu, Mezopotamya da yaşayanlar, devrimleri, kausları masallardan ve destanlardan dinleyen şerefli yurtların evlatları da sorumlu davranmalıdırlar. Çünkü; bu toprakların evlatları her kurban adadıklarında kendi evlatlarının alınlarına da kurbanın kanından nişan bıraktılar. Her can kom için biraz da kurbandır. Söz dilin bekçisi değil, dil sözün bekçisidir. Kem söz sahibinin fakat; ağızdan çıkınca tüm toplumun oluyor. Yerini bilmek ve ona göre kelam etmek lazım. Yol, İz bilmeyen bir coğrafya değil Anadolu, Mezopotamya ne İskenderler gördü, NeŞahlar, Ne Padişahlar döndü, döndü de yine Hakkın zuhuru olan cümle canın bağrına döndü hakikat. Bazı haller artık bu topraklar da yerleşmeli her gelen devrimli cümleler kuruyor. Her harfine, semboline bir can kurban ettikleri. Halbuki Hakk Deryasında Vatanlar Ortak, Toplumlar, Halklar Rıza ile Rızıklarını cümle can ile  pay edenler olduklarında ancak Medarı İftihar edilen olurlar. Ancak öyle Xanedan olurlar. Xanedanlık zenginlikle değil, paylaşmakla mümkün olandır. Xane MA’nın Ananın el emeği göz nurudur. Can mutlak rahmandır ve her rahmana Rahim gerektir.

Halimiz de nicedir büyük kelamlar, üzerinde düşünülmeyen sözler arasında meydan kavgasına dönmüş vaziyette. Tehdit gırla, korku zorla, muhabbet ise na mümkün kılınmakta. Alem bir günlük Çarkı Pervaz sayılmakta, cümlemize ise yazık olmakta. Biz Türkiye Halkları olarakta bunca toz, duman arasında karar verme eşiğindeyiz. Halk Diplomasisi Hakkın zuhur ettiği haldir. Çünkü muktedir ve makam sahibi haneyi bilmeyebilir. Hanenin içinden habersiz olabilir. Çünkü; onuda kurban belirlemişiz biraz siyasetçilik yapanın hanesini görmesi ne mümkün ya zindanda ya meydanda ya da arafta. Haneyi bilen bizler ancak salahiyeti ve makulluğu telkin edebiliriz. Çıplak ayaklı çocukları görenler biziz, uyuşturucuya kurban gidenler gözümüzün önünde, Pazar tezgahı başında düşünceli, ev sahibinin karşısında mahçup, banka avukatı önünde çaresiz, polisi görünce yolunu değiştiren, memuru görünce rüşvete meyilli, hastanede birbirinin derdine ortak, cenazede acıya ortak, düğünde çeyreğin azizliğine kurban, otobüste tüm  tabuları kıracak kadar mecburi samimi, son parasını çekilen arabasına veren ve arabayı benzin olmadığı için yerinden kaldıramayan, üç çocuk yapıp evlatların vebalini alan, 60 yaşında kanserli emekliliği bekleyen, yatan maaşından birşey anlamayan, geçmediği köprüye para veren, elektirik faturasında harcadığından fazla vergi veren, geliri kendini doyurmasına fırsat vermezken gelir vergisi veren, ucuz alacam derken kimyasalarla şişirilmiş kanserli gıda alan, şehir hastaneleri müşterisi olup 5 yıldızlı tatil fırsatı yakalayan, hormonlu meyve yiyip avakadoya özendirilen, Tokilmiş betonlar arasından güneşin doğuşunu, mevsimin geçişini görmeyen, her üç kişiden birisine mahpus damı reva görülen bizleriz.

Ahval şu ola ki; bizi bildiğini söyleyip halimizi bilmeyen bizden değildir. Büyük laf edip kendisiyle birlikte bizide ezen bizden değildir. Hakk bilmekten daha yüce değer olamaz bu değeri kendine göre Fetvaya kavuşturan bizden değildir. Kardeşiz deyip ilk fırsatta katlimize ferman dizen bizden değildir. Adaleti terazisine göre dizip mahkumiyetini bize reva gören bizden değildir. Bu mana ile Ya Hakk, Ya Xızır deyip ayağa kalkacak olan yine bizleriz, Kemaleti düstur edinecek olan yine bizleriz, Kardeş olacak olan yine bizleriz, Ortak Vatanlarda cümle can ile Rızkımızı pay edecek olan yine bizleriz. Sınırlar muktedirlerindir. Halkların değil dört milyon Suriyeli cana biz baktık. Akdenizde alem bizim gözlerimizin önünde boğuldu, acısı yüreklerimizde hergün. Loto oyununa dönüştürülmüş mülteciler olduk. Ya öl ya geç. Nehaklar ise kendi paralarının peşine düştü. Sınır koymadık bize bu saaten sonra kimse de sınır koy demesin haddini bilsin. Biz halkız çünkü. Halk ne yapacağını bilir. Taht uğruna cahilleşenler düşünsün. Aşk ile…

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bülent Felekoğlu

YENİ BİR YAŞAM VE UTANÇ

BÜLENT FELEKOĞLU

Published

on

Yeni bir hayat arayışıyla ABD’ye geçmeye çalışırken Meksika sınırındaki Rio Bravo nehrinde hayatını kaybeden El Salvadorlu Oscar Alberto Martinez Ramirez ve 2 yaşındaki çocuğu Valeria’nın görüntüsü, 2015’de Yunanistan’a geçerken boğularak hayatını kaybeden Aylan Kurdi’yi hatırlattı.

Toprak doğmak ve doymak ah Aşure Ana Kadının Dayenin, Qile’nin ilk ahdı can doğduğu toprakta yaşam hakkına sahiptir. Her evlat anasının peşine düşer. İlk mürşidi makamın eteğidir o. Hakk’ın temel yasasıdır yaşam hakkı. Nehaklık bu yaşam hakkına zulüm edenlerin nefsani yenilik vaatleri. Sınırlar ise zülümkarların nefis arzuları. Onlar ölümsüz olmak isterken Şir(Süt) sahibi ana kadının rıza ahlakına Şirk koşanlardır. Şirden gelen hukuklarından Şeriat doğururken. Eşir(Aşiret- Sütünü helal edenler) değil Beşir(Sütünü helal etmeyenler) lerdir. Hakk Yasası külli evrende birdir. Değişmez her can doğmak için gayret eder. Gayret ile doğan yaşamak ve doymak hakkına haizdir. Her can bu hali bilmelidir. Lakin tüm yasalar bu yasa üzeri kuruludur. Muhammet Mustafa İkra(İkrar) derken bu hakikatten bahsetti. Ne mutlu Fakir olana dedi. Fakir olmak Fikir sahibi olmaktır. Fikir sahibi olmayan Kafir olur çünkü. Qile’nin, Daye’nin, Ma’nın, Ana’nın takipçisi tüm Peygamberler buna şahitlik ve elçilik ettiler.

Aylan bebek sahile vururken, rızasız yaşanmışlıkla soyu tükenmekte olan bir yunus sürüsü de ordan geçiyordu, Ramirez evladı ile can verirken Meksikalı kardeşleri topraklarında eziliyordu. Her kardeşi sokak başında katili olmuştu. İlk inka evladının başı kesilirken donuk gözlerle İspanyolun gözlerine bakıyordu. Kendi krallığını ölülerimiz üzerine kuran parlak kentler Rızalı tarlasını haram kılarken sınırlar çizdi. Şimdi bu sınırlarında reklam parlaklığında çaldığı insanlığı bize satarken ölüyoruz tel çitlerinin önünde. Hakkın Deryası olan denizlerinde kıyıya vuruyor. Doğmak için milyon gayret etmiş evlatler. Zaman da hiçbir ah kaybolmaz. Hesapsız değil hiçbir an herşey birbiriyle bağlı. Başına vura vura derisi için öldürülen Fok’un çığlığı, eriyen buzul üzerinde kolonsi yok olan Penguenin ahı, güzel kokacaz diye katledilen balina sürülerinin çığlığı, acısına dayanamayıp insan ırkının karaya vuran balina sürülerinin şehadet bedeleni görmemek ve utanmamak ah utanmamak. Ananın ilk sözü utan yaptığından utan nasihati. Aylan bebek kıyıya vururken herkes evladına daha sıkı sarılıp kendi hanesini koruduğu için mutlu oldu biraz. Dünya ikrarsızlaşırken hangi soy kendini koruyabilir. Soysuzlaşırken soylu hukuklardan milyonlarcası bir canlının varlığını önemsemeden işkembesini doyururken. Evladını heykel gibi severken kim utanabilir. Utanmak ah utanmak Ana kadının ilk düsturu. Lokmasını paylaşmanın onurlu hanedanlığı.

Marguez tişörtünün altına sığdırdığı “ Ez bi rahme ki, hezar rahme pişta xwe dikişinim” diyen Ape Kekil’in iki büklüm bilgece çaresizliği gibi. Evladı sırtında aynı cümleyi kuruyordu. “ Ben bir rahimle, sırtımda binlerce rahmi taşıyorum” dedi. Ah o sen evlat nefislerimizin ve dünyayı koruyamadığımızın kurbanısın. Nefislerimizin hırsızlığından, utanmayan yüzsüzlüğümüzden karaya vuran balinaların ibretlik kurban ritüeli, gibisin evlat. Yol gör der evlat, niyaz ol ki göresin. Görmezsen suç olur, görmezsen rızalık biter. Hakk ta görünmek ister. Semahını Çark-ı Pervaz ederken bu Alem’de döner seninle kollarını açarken bahtında açılır. O baht anadır. Anaların gücü Alemi kurtaracak. Bir Yol evladı olarak ah dört bir yanda ölen evlatlar, nefislere kurban giden evlatlar. Barış ve rızalık mücadelesinde ısrar etmeden geçirdiğimiz her saniye kurbanların arttığı zamanlara sebep. Israrla, sabırla, ikrarla Barış için mücadele boynumuza borç. Sırtımızda taşıdığımız rahimdir. Gayret ile her can yaşam ve doyma hakkını korumalıdır.Sınırlar Fakir’in değil, sınırlar küfre girenlerin işidir. Kefareti ise külli Alemin omuzunda döner.

Xızır yardımcımızdır.

Continue Reading

Bülent Felekoğlu

Dersim 38 ve halimiz…

BÜLENT FELEKOĞLU

Published

on

Hakk Aşkı, Xızır Hikmeti, Pirim Seyit Nesemi Nefesi İle…

Bavo erd u ezman bekes nine, kesek bekes an ne heqe, an be heqe

Mazlum deste neheq u beheqa da maye. Desim divana Heq’e, wi divane da neheqi çebu

Bir mekin, Heq meydane vext dor bi dorane. İro ıj minra, sibe ji tera…  Ape Kekil

Babam yer ve gök sahipsiz değildir. Kimsesiz kimse ya haksızdır ya da Hakk’ı bilmez.

Mazlum haksızlar ile Hakk bilmezlerin elinde kalmış. Dersim Hakk divanıdır. Bu divanda haksızlık oldu.

Unutmayın, Hakk meydandadır. Vakit ise sırayla. Bugün bana yarın sana…

Dersim Tertelesi üzerinden 81 yıl geçti. İstanbul Galatasaray meydanında 19:38 de yaptığımız geleneksel anma programı, Galatasaray Meydanın tüm açıklamalara kapatılması nedeni ile bu yıl Kadıköy Rıhtım da 19:37 de yapıldı. Saat değişikliğinin nedeni. 4 Mayıs 1937 Bakanlar Kurulu kararı ile katliamın yapılmasına karar verilmesi.

Dersim 38 Reya Heq Alevilerin, Kürt Alevilerin ve sığındıkları barış coğrafyasının imhası, sürgünü, asimilasyonudur. Acıları tüm doğada, yaşamda izlerini sürmektedir. Her kaya dibi, her pınar, her su acıları bağrında taşımakta. Anıları önünde saygı ile eğiliyorum.

Bugün Kadıköy rıhtım kendi halinde, bizler bir avuç toplanmış korunmanın duygusu ile içiçe sığınmış ve halka olmuşuz. Atalarımızı anacağız fakat çok azalmışız. Sesimiz kendimize gelmiyor. Yine çalışmıyor meret cihaz. Afişin ardına sığınmış bilinenler. Herkes sözünü söylerken bir Ananın sesi ise kesilip kenara konmakta. Lokmalarımıza Kırmancki bir Gulbang verememenin acısı, Zone Ma Çino. Dersim Dernekleri süreci giderek tekeline çeken bir formda. Aman bitsinde sonra bakarız telaşı ile ne katılanı doğru dürüst anons etti. Nede kendisi meramını anlatabildi. Alevi kurumlar, Cemevleri Hakk getire. Dersim gündemlerinde değil. Zaten tekele toplayayım derken duyarlılık yaratma, ortak güçlü anma programları yapma durumu da gerçekleşmiyor. Herkes biraz Dersim’i kaçırıyor kendi heybesine. DEDEF bu yönüyle konuya eksik yaklaşıyor. Daha geniş çeperde toplumun tüm dinamiklerini sürece katan bir yaklaşım açığa çıkarmak hepimizin sorumluluğu. Anmalar bir rutin gibi değil cümlemizin güçlü yüzleşme ve ders çıkarma günleri olmalı. Dersim katliamı inançtan bağımsızlaştırılmaya çalışılıyor. Bu durum herkesin biraz işine de geliyor. Üzülüyor, üzülüyoruz.
Dersim anmlarına dair Alevi kurumlarımızın sessizliği de çok düşündürücü çoğu açıklama bile yayınlamadı. Katliam öncesi ve katliam süresince gelişen sessizliğe benziyor. Toplumumuzun en çok bir arada olması gereken süreçlerde, bir arada güçlü ses çıkarmamak tehlikelidir.

Mana İle…

Dersim Tertelesi ve anmalar erişilebilecek tüm Alevi kurum ve dernekler, yöre derneklerine ulaşarak daha geniş çeperde etki alanı oluşturulmalı bu hepimizin sorumluluğu.
Anma programları iki günü kapsayacak şekilde, Uluslarası katılımında hedeflendiği programlara evrilmeli.

Anma zamanlarında katliam coğrafyasının tüm şehirlerden Dersime gelen canlarla yerinde anlatılması, tanıklıkların dinlenmesi önemli bir farkediş ve gündem yaratacaktır.

4 mayıs günü Dersim merkezde ve ilçelerde her can hanesine siyah bir nişan asar ise tüm kent o günü yitirdiklerine saygısını belli etmiş olur. Seyit Rıza da Çerağ uyandırmak da birlikte olmak duygusudur. Ölümüyle, yaşamıyla birlikte olmak güçlü hissetmemizi sağlar.

Dersim ve Şengal beyaz donluların coğrafyasıdır. Yani barış ve sığınma coğrafyasıdır. Toprak Ananın bahtına sığınılmıştır. İnsan canlısının zülmünden, nefsinden ırak yaşamak istemiş. Cümlesine barışı umud ederek. Yitip giden canlarımızın anıları önünde saygı ile eğiliyorum.

Hakk gayretimizi eksik etmesin. Xızır yardımcımızdır.

Continue Reading

Bülent Felekoğlu

Seçim 31 Mart 2019

BÜLENT FELEKOĞLU

Published

on

Türkiye Halkları bir seçim daha yaşadı. 31 Mart 2019 Yerel Seçimler tercihleri yapıldı. Türkiye Halkları kesinleşmemiş seçim sonuçlarına göre tüm siyasi dinamiklere gerekli cevabı verdiği açığa çıkıyor. İktidar dinamikleri büyük şehirlerde hezimete yakın sonuçlar yaşadı. Burda HDP seçmeninin birikimli hafıza ile blok oylarının etkili olduğu çok açık. İktidar bloğunun Cumhur İttifakı temelinde birleşen “Beka Sorunlu” seçim propagandası halk tarafından “Artık Yeter” karşılığını aldı. Akp çıktığı yerden nağmağlup seçim maratonunda ilk yenilgisini aldı. Seçim süreci ise tamamen eşit olmayan koşullarda yapıldı. İktidar bloğu tüm medya desteğini, devletin mali, psikolojik gücünü kullandı. Hiçbir Hukuk’a sığmayan ve eşit koşullarda yürtülmemiş bir seçimin sonucudur bu.  Halk ise tüm bunlara karşı “ Artık Yeter” oyunu kullandı. Seçimin belirleyicisi ise HDP oldu. Tüm dinamikler tarafından da kabul edilen bir belirleyici. Lakin HDP seçmeninin politik gücü birçok alanda korku ve merkezden uzak tutma zihni ile manipüle edilmeyip değerlendirilebilseydi. Bugün Balıkesir ve Bursa da alınan şehirler arasında olacaktı. Millet İttifakı bileşeni İYİ Parti’nin iktidardan rol kapma arzusu Demokratik Halk İttifakının önünü kesmiştir.  Bunun bedelini de hiçbir belediye kazanamamakla ödemiştir. CHP 25 yıldan sonra İstanbul’da ipi Ekrem İmamoğlu ile göğüslemiştir.  Mega kent ve Türkiye ekonomisinin %50 yüklenicisi kesinleşmemiş sonuçlara göre CHP’ye geçmiştir. Tekrar sayımlar, eşit kabul görmeyen itirazlar yine AK Partisine çalışırken. Seçim güvenliği de sorgulanır duruma gelmiştir. AK Parti kurmaylarından halkın zihniyle dalga geçercesine mağdur ve meşruluk tartışmasına sokulmuş bir sayım cenderesinde hak gaspına vardırılmış bir İstanbul seçimi. Kazananı artık çok nettir Demokratik Halk Dinamikleri ve Ekrem İmamoğlu olmuştur. Kazanılmış bir seçim, verilemez bir seçime dönüştürülemez. Dönüştüren daha büyük kaybeder.

Diğer yandan seçimin en dinamik belirleyici seçmen kitlelerinden Aleviler karmaşık bir ruh hali ile sürece dahil olmuştur. Bu karmaşık ruh hali tercihlerini de etkilemiştir. Özgüvene sarılı bir kararlılık beklentisi kendi ayağına sıkmıştır tarih boyunca. HDP, Maçoğlu ve Devrimci Dinamikler dar sıkışmışlık diplomasileri Alevilerin önüne bir açmazı daha koymuştur. Umarız seçim sonrası bu durum güçlü bir olgunluğa ve birlikte mücadeleye evrilir. Ayrıca Bazı bölgelerde iktidar dinamiğine yakılan yeşil ışıklar sayesinde seçim kazandırmışlardır. Erzurum – Hınıs, Tunceli – Mazgirt, Çemişgezek Alevi oyları ve muhtarların büyük şantajı ile Ak Parti kazanmıştır. Alevi kurumları süreci pasif yaklaşım, dağınıkla karşılamışlardır. Bir hamle, bütününü beton yatırımına yöneltmiştir.  Süreci Halkın on adım gerisinden takip etmiş ve kurumlarımıza kapanan bir tarz izlemiş olduk. Bu durum demokratik alanda görünür olmamızı engellediği gibi. Alevi Halklarda elektirik, su parasına ve Cemevi yaptırmada gelecek betona fit olan bir yaklaşım ile pasiflik açığa çıkmıştır. Türkiye demokrasi sürecinin bedel ödeyen teminatı olan biz Alevi kurumlar içerde ve uluslararası alanda sürecin belki de son 10 yılın en pasif konumuna itilmiş vaziyetteyiz. Bu durum çok trajik bir yönelime doğru da gitmekte. Tekleşmiş bir dinamikten hak beklentisi saflığına kadar inmiştir.

Bugün yerel seçimler ile şekillenen halk kararını, İktidar demokratik bir geçiş şansı olarak okumalıdır. Türk devlet sistemi de Abdulhamit dönemini doğru okumazsa hücrelere ayrılmış bir Türkiye kaçınılmazdır. Üçüncü kuşak çıkış başarılı olmamıştır. Uluslararası arenada diplomatik başarısızlıklar boyu aşmış vaziyette. Rusya gemisi çoktan ABD ile anlaşmalıdır. Binilmesi inilemez sonuçlara sebep olabilir. İran Devrim muhafızları terörist ilan edilirken ibrenin nereye döneceği açıktır. Türkiye ekonomik sıkışmışlığını ancak demokratik bir geçişle atlatabilir. Aksi hali iç dinamiklerin sarsıntısıdır. Ortadoğu da işgalci konumuna düşmek üzeredir. Fırat’ın doğusu hamlesi çökmüştür. Ortak vatan ilişkisi geliştirilemezse İdlib’te güvenlik gücü vazifesi ötesine geçmeyecek bir durum sözkonusu. Esad’la anlaşır Kürtlere vururum hamlesi çoktan çökmüştür. Esad’la harcanacak enerji yerine Kürtlerle kurulacak bir Ortak vatan ilişkisi Halep’ten, Musul’a bir hat açığa çıkarır. Şizofrenik beka sorununu da aşan bir noktaya evrilir. Ama önce içerde bir demokratik geçişe gayret edilmeli. Uluslararası alanda atraksiyona sebep olan çıkışlar yerine, akredite güven yaratan yaklaşımlar açığa çıkmalı.

Bu durumu harekete geçirecek olan ise Kürtler, Aleviler, Solcular, Sosyal Demokratlar, Ekolojistler, İnsan Hakları Savuncuları, Barış Savunucuları, Savaş Karşıtları, Barış Anneleri, Tutuklu Hükümlü Yakınları, Avukatlar, Meslek Odaları,  Sendikalar, İslami Dinamikler, İnanç Kimlikleri, Liberal Demokratlar, Sanatçılar, Entellektüeller, Oyuncular, Hayvan Hakları Savunucuları, Şehir, İlçe, Köy Dernekleri geniş çeperde bir  mütabakat alanı olşturmalıdır. Lakin Türkiye Demokrasi süreci yeni bir kırılmanın eşiğindedir. Türkiye cezaevleri en kitlesel açlık grevlerinden birine sahne olmaktadır. Yüzlerce insan açlık grevinde ve riskli eşikler aşılmış durumda. Tecrid topluma yaygın bir şekilde sinmiş vaziyette. Gelecek korkusu giderek hakim seviye eşiğini geçmiş durumda. Bu nüfus dinamikleri ile ancak ortak gelecek umudu ve adalet duygusu gelişirse yol alınabilir. Gerisi mi malesef birbirini ayaklarından kuyuya çeken gerçeklik. Umut yeşermişken diri tutulmalı.

Continue Reading
Advertisement

HAFTANIN EN ÇOK OKUNANLARI