Connect with us

.

Forum

ONLAR SEMAH DÖNEREK YANDILAR…..!

AleviNet

Published

on

Prof. Dr. Ali ARAYICI/Paris

Sivas katliamının 25. yıl dönümüdür, 2 Temmuz 1993 tarihi. Bundan 25 yıl önce, kentin tam merkezinde, Valilik ve Belediye binalarına çok yakın olan Madımak Otel’inde; ortaçağ karanlığına özlem duyan, şeriat ve irtica yanlısı bir düzen kurmak isteyen, insanlıktan yoksun yobaz katiller tarafından; aralarında yazar, folklorcu, bilim insanı ve sanatçılarında bulunduğu 2’si otel çalışanı olmak üzere toplam 35 insanın; yükselen alev, alev kara duman içinde diri diri yakıldığı bir tarihtir. Bu olay, cumhuriyete ve laik bir düzene karşı, şeriatçı ve yobaz bir ayaklanma ve başkaldırı olarak tarihte yerini almıştır. Türkiye siyasi tarihine kara bir “leke” olarak geçen bu tarih, o dönemin devlet yöneticileri için utanç verici bir durumdur.

Alevi katliamlarının bir devamı

Bu katliam, yüzyıllardan beridir “Anadolu Alevi’lerine” karşı yapılan katliamların bir devamıdır. Geçmiş yıllarda Nesimi’nin derisini yüzenler, Hallacı Mansur’un boğazına kurşun sıkanlar, Pir Sultan’ı darağacında asanlar, şeriatçı bir ayaklanmayla öğretmen-teğmen Kubilay’ı bıçakla paramparça edenler; İstanbul’da (Gazi mahallesi), Malatya’da, Çorumda Alevi inanç grubunda olanları, demokratları ve devrimcileri katledenler; Kahramanmaraş’ta yüzlerce insanı öldürenler ve hamile kadınların karınlarına şiş sokan ırkçı ve şeriatçılar; Sivas’ta 2 Temmuz 1993’de Madımak Otel’ine “Vali gidecek, şeriat gelecek. Kemalist devlet yıkılacak. Şeytan Aziz’e ölüm. Cumhuriyet Sivas’ta kuruldu, Sivas’ta yıkılacak” gibi sloğanlarla tekbir getirerek saldırıya geçip 35 insanı polisin, askerin ve binlerce insanın gözü önünde yakmıştır. Bugün bile, Türkiye’nin bazı yerleşim birimleride aynı ve benzer olayların yaşandığı bir gerçektir.

Devlet seyirci kalmıştır

Sivas Kültür Merkezi’ni harap eden, Pir Sultan Anıtı’nı yerle bir eden ve 35 aydını katleden şeriatçı yobazlar karşısında; dönemin siyasi iktidarı tarafından, Pir Sultan Abdal’ı anma etkinlikleri için Sivas’ta bulunan ünlü yazar Aziz Nesin’e tepki olarak lanse edilmeye çalışılmıştır. Bunun içindir ki, hiç suçu olmayan Aziz Nesin bir “günah keçisi” olarak seçilmiştir. Aslında işin gerçek yanı böyle değildir. Bu olayda, gerçekler bilinçli olarak inkâr edilmektedir. Bu katliam, ırkçı, gerici ve şeriatçı yobazlar tarafından gerçekleşen organizeli ve tertipli bir olaydır.

Dönemin İç İşleri Bakanı, Mehmet Gazioğlu hiç sıkılmadan “Olay, Aziz Nesin’in tahriki sonucu ortaya çıkmıştır. Suçlu odur. Büyütülecek bir durum yoktur. Yakanlar tahrik edilmiştir. Önemli değil” demektedir. Aynı şekilde, dönemin RP’nin (Refah Partisi) Sivas Belediye Başkanı, bugün SP’nin Genel başkanı ve Cumhurbaşkanı adayı olan Temel Karamollaoğlu “Gazanız mübarek olsun aslanlarım” diyerek katilleri ödüllendirmiştir.

Bu olayda, devlet yöneticilerinin önemli bir kesiminin eli vardır. Bugün, bunların önemli bir kesimi, AKP saflarında politika yapmakta ve iktidar koltuğunda oturmaktadır. Otel’in bulunduğu yerin konumu gereğince, devlet gerçekten isteseydi, bu olay her hangi bir insanın ölümüne meydan vermeden, az bir güvenlik gücüyle kısa sürede önlenebilirdi. Devlet, polisiyle, askeriyle kendi yöneticisinin (Vali’nin) sesine kulak vermemiştir. Devlet, bu şeriatçı baş kaldırı karşısında gerekli önlemleri almadığı gibi, bir ölçüde de olsa katliama ortak olmuş, olaylara seyirci kalmış ve tahrikçilik yapmıştır.

Suçları nedir?

Bu katliamda öldürüllenlerin suçu nedir, biliyor musunuz? Bunların suçu, demokrat ve devrimci olmak, insanı temel unsur olarak ele almak; Türkiye’de ırkçılığa, dinci faşizme, şeriatçılığa, şovenizme, geriçiliğe ve her türden yobazlığa karşı çıkmak; tam bağımsız laik, demokratik ve çağdaş bir Türkiye’yi savunmak; ülkesini sevmek ve Türkiye’nin AB’ye girecekse onurlu bir biçimde girmesini istemek ve en önemlisi de siyonizme, AB ve ABD emperyalizmine ve her türlü sömürüye karşı olmaktır.

Onlar ölümsüz kahramanlardır. Onlar, kurulu düzenin sarsılmasından korkan ve sömürü düzenini sürdürmek isteyen yobazlığın, ırkçılğın, gericiliğin ve dinci faşizmin kurbanı oldular. Ne güzelde dile getirmiş, şair İsmail Kaygusuz, hep birlikte şu dizelerine bir göz atalım: “ 2 Temmuz 93’te Sivas’ta, / Madımak’tan göğe yükseliyor kızıl yalımlar, /Seyre çıkmış polisler jandarmalar, /İçinde ozanlar yazarlar sanatçılar, /Cayır cayır türküler siirler, /Tutuştu yandı sazların telleri, (….)

Dışarıda itler kurtlar ulurken /Onlar nefes söyleyerek /Onlar semah dönerek /Onlar şiir okuyarak /Ve onlar saz çalarak yandılar”.

Aleviler oyuna gelmemeli

Aleviler, devletin «Alevi açılımı” ve Alevilere güleryüzlü görünme politikalarına karşı, uyanık olmalı ve oyuna gelmemelidir. Devletin, ortaöğretim çağındaki çocuklara bile “sloğan” attığı gerekçesiyle işkence yapan güvenlik görevlilerini yarğılamadığı; Gazi Mahallesi sanıklarını yakalayıp adalete teslim etmediği; Kahramanmaraş, Malatya, Çorum ve Sivas katliamını yapan sanıkları yakalamadığı ve yakalananlarıda kısa sürede affettiği; Sivas davası sanıklarının avukatı olan Şevket Kazan’ı geçmişte Adalet Bakanı yaptığı, en önemlisi de “Alevi” inancından olanlara ve Kürt kökenlilere yönelik insan hakları ihlâllerini kesin olarak durdurmadığı sürece, sözü edilen bu «Alevi» açılımı; devletin ileri gelenleriyle, Alevi’lerleri temsil ettiklerini düşünen birkaç “kendini beğenmiş” kişi arasında gerçekleşmiş olur ki; bu açılımda ne sosyal ve ne de toplumsal barış sağlar.

Son 16 yıldır iktidar koltuğunda oturan AKP’nin, gerçekle ilgisi olmayan “Alevi» açılımı safsatasınada inanmamak gerekir. Aleviler, dinci faşist AKP iktidarının oyununa gelmemeli ve alet olmamalıdır. Alevi inanç gurubunda olanlara önemli birer sorumluluk düşmektedir. Bu konuda, uyanık olmaları, AKP’nin “Alevi açılımı” maskesi altında, “Alevileri” bölüp parçalama ve “yoketme”; daha sonrada “assimilasyona” tabi tutma, “kendi Alevileri”ni yaratma politiklarına karşı, şavaşım vermeli ve siyasi iktidarın şeriatçı politikalarına alet olmamalıdır.

O halde ne yapmalıdır?

Yapılması gereken ilk etkinlik, 2 Temmuz 1993 tarihi, yobaz ayaklanmaya, dinci faşizme, irticaya, şeriata, ırkçılığa, her türlü gericiliğe ve ortaçağ karanlığına karşı savaşım günü ilân edilmelidir. Bu katliamdan, Alevi inanç grubunda olanlar başta olmak üzere, demokratların, devrimcilerin, sosyalistlerin, her türlü gericiliğe ve sermayeye karşı olan herkesin çok önemli bir ders çıkarmaları gerekir.

Bu ve benzer acı olayların bir daha yaşanmaması için, aydınlık, insanca bir yaşam isteyen ve bu görevi öz veriyle üstlenen sermayeye, dinci faşizme, ırkçılığa, şeriatçılığa, her türlü gerici ve yobazlığa karşı olan herkesin; örgütlenmeleri, birlikte hareket etmeleri ve dayanışma içinde olmaları kaçınılmazdır. Eğer, bunlar yapılmazsa 2 Temmuzda katledilenlerin anısına karşı en büyük saygısızlık yapılmış olur. Bu insanlar, suçsuz sedasız gerici ve şeriatçı yobazlar tarafından katledildi. Konuya duyarlı herkesin, yüzlerce ve hatta binlerce yıl geçse de, bu insanlık dışı katliam olayını affetmemeli, unutmamalı, unutturmamalı ve kuşaktan kuşağa aktarmalıdır.

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Forum

Kürt katliamı

AleviNet

Published

on

HAYKO BAĞDAT

İşgal demeyecekmişiz.

Savaş da demeyecekmişiz.

İnternette sivil insanların vahşice katledildiklerinin, yollarda infaz edildiklerinin görüntülerini paylaşmayacakmışız.

Katledilen çocukların videolarını twit atmayacak, ağıt yakan fakir bölge halkından bahsetmeyecekmişiz.

“Onlar Kürt değil terörist. Hepsi geberecek” ile “Mehmetçiğin ayağına taş değmesin” skalasında bir cümle seçip Erdoğan’ın bu “operasyonuna” katkı sunacakmışız.

Sanatçısından hukukçusuna, Ermeni Patrikhanesi’nden Süryani Metropolitliği’ne, Mason Lobisi’nden komedyenine, Ekrem İmamoğlu’ndan Tunç Soyer’e kadar esas duruşa geçip, tekmil verircesine savaş yanlısı cümleler kuracakmışız.

Avrupa ve Amerika ve hatta Arap Birliği’nden gelen yüksek tonda demeçleri görmezden gelecekmişiz.

Uluslararası insan hakları kurumlarını, gözlemci raporlarını, sağlık kurumlarını, kadın ve çocuk için faaliyet gösteren örgütleri “Yahudi” ilan edip haklı kavgamızda tek ses olacakmışız.

Tartışma programlarından sosyal medyaya ayar verecek, “Kürt” kelimesini kullananları hedef gösterecek, yayıncılık ve gazetecilik gibi mesleklerin tüm olanaklarını savaşta propaganda için kullanacakmışız.

Kamuflaj giydirip sınıra yolladığımız gazeteciler gerekirse halka “teröristler” diye bağırtacak, az önce mahallesine havan düşmüş insanların beyanlarını beğenmeyince üstlerine saldırtacakmışız.

Niye?

Niye bunları yapmak zorundayız?

İktidarı sallanmış bir diktatörün yeni manevrasını, hem ülkemizde hem bölgemizde, katliamcı ve istilacı bu kanlı taktiğini niye kabul ediyoruz?

Korkudan mı sadece?

Mecburiyetten mi?

Erdoğan’ın yoğunlaşan baskısından mı?

Hayır, hep ama hep böyle olduğumuz için, zaten hep böyle davrandığımız için, huyumuz bu olduğu için böyle yapıyoruz.

Tarih boyunca böyle yapmışız. Her katliamda istisnasız böyle yapmışız.

Ermeniler, koca bir soykırımdan geçerken de böyle yapmışız. “Onlar Ermeni değil terörist” demişiz. Ordumuzun morali bozulmasın istemişiz. Aydınından sanatçısına, sağcısından solcusuna, İslamcısından Kürtçüsüne kadar aynen böyle davranmışız. Aynı şimdiki gibi, dünya bir süreliğine başka tarafa bakmaya ikna olmuş. Bab-ı Ali şimdiki CNNTÜRK dozajına bürünmüş, muhalefet terörist Ermeniler ile yan yana görünmek istememiş, arada bir halk kılıçtan geçirilmiş işte. Üstelik biz Hıristiyan bir halk olduğumuza rağmen Batı bize acımamış. Kürde de acımaz…

Biz katilin cinayeti işlemesindeki hafifletici sebeplere aşık olmuşuz hep.

Biz kendimizi hep katile yakın hissetmişiz. Katil, o cinayetleri biraz da bizler için işliyor diye bilmişiz.

Üzücü ama gerekli hareketlermiş olanlar.

Bu yüzden de cinayetlerin sessiz ortağı olmuşuz hep. Devlet, arenalardaki gladyatörler gibi son öldürücü hamlesini yapmadan dönüp sormuş bizlere.

“Öldür” demişiz. Baş parmağımız aşağıya çevirerek “katlet” diye bağırmışız.

TC’den korktuğu için Mesih İsa’ya ayıp eden, “Barış her zaman barışçı yöntemlerle tesis edilmiyor” diye açıklama yapan Patrikhanenin hali kadar yamulmuşuz hep.

Katledilen her bir can için onay vermişiz yani.

Yüzleşme ne hacet, yine olsun yine yaparızcı olmuşuz.

Ondan sonra da bütün dünya katil olduğumuzu  söylemesin, hatırlatmasın, konuşmasın istemişiz.

Ama katil bir ülkeyiz işte. Sırasıyla coğrafyamızdaki tüm halkları, inançları, kesimleri katletmişiz. Dünyada en az Hıristiyanın yaşadığı Müslüman ülke olmuşuz. Soylarını kurutmuşuz insanların.

Bir öncenin fail kimliği bir sonranın mağduru olmuş.

Şimdi de Kürtleri katlediyorlar. Büyük sürgünlerle çöllerdeki çetelere yem edecekler halkı. Tam yüz yıl önce tam da o coğrafyada Ermenilere yaptıkları gibi yapıyorlar. Dünya yine başka tarafa bakarken coğrafyayı Kürtlerden “arındıracak” bir vahşeti hayata geçiriyorlar. Onların yerine getirecekleri insanlar belirlemişler. Onların mahallelerine, evlerine, topraklarına el koyup yağma edecekler. Hepimizin gözüne baka baka yapacaklar bunu.

Peki bizler niye yol veriyoruz bu suça?

Cevabı basit, çünkü biz katil bir ülkeyiz işte.

Geleneğimiz budur…

 

kaynak: https://ahvalnews-com.cdn.ampproject.org/c/s/ahvalnews.com/tr/firatin-dogusu/kurt-katliami?amp

Continue Reading

Forum

Alevilerin yanı DAİŞ’i yenilgiye uğratanlardır

AleviNet

Published

on

HÜSEYİN ALİ

AKP-MHP faşist ittifakı ve destekçileri Rojava ve Kuzey Suriye’yi işgal edeceklerini söylüyorlar. Tayyip Erdoğan bu konuda ABD Başkanı Trump ile anlaştığını iddia etmektedir. Nitekim ABD sınır güvenliği anlaşması sonucu Türkiye ile ortak oluşturduğu bazı gözlem noktalarından geri çekilmiştir. Bu geri çekilme işgale ön açmak olarak ele alınmaktadır. Bu açıkça yıllarca DAİŞ’e destek verdiği bilinen AKP iktidarının DAİŞ’i yenilgiye uğratarak özgür ve demokratik sistem kuran Kürtler, Araplar ve Süryanilere saldırması anlamına gelmektedir.

Bu durumu Alevilerin de değerlendirmesi ve bir tutum geliştirmesi gerekmektedir. DAİŞ Suriye, Irak ve Ortadoğu’da önüne gelen her gücü yenilgiye uğrattığında ve acımasız katliamlar yaptığında bundan en fazla ürküntü duyanların başında Aleviler geldi. Çünkü DAİŞ bağnaz mezhepçi ve kendi dışında her inancı kafir ve yok edilmesi gerekenler olarak görüyordu. Nitekim Êzidîlere ve Arap Alevilere yönelik insanlık dışı katliamlar yaptı. DAİŞ başta Kürtler ve farklı inançlar olmak üzere kendilerine boyun eğmeyen herkese saldırdı. Kürtler kendilerine karşı direnince yok edilmesi gereken kafirler olarak ilan ettiler. Kuşkusuz DAİŞ’in Kürtlerin üzerine yönlendirilmesinde AKP ve MİT’in belirleyici rolü olmuştur. Nitekim yakalanan DAİŞ’liler AKP ve MİT’in kendilerini Kürtlerin üzerine sürdüğünü itiraf etmişlerdir.

Rojava Devrimcileri YPG ve YPJ DAİŞ’e karşı direnince bu direnişin en büyük destekçilerinin başında Aleviler gelmiştir. Alevi örgütleri Suruç’a, hatta Kobanê’ye giderek bu direnişe desteklerini açıkça ortaya koymuşlardır. Alevi örgütleri Kobanê’deki direnişi Hüseyini direniş olarak değerlendirmişler, kadın direnişçilerin her biri de Zeynep’tir demişlerdir. Kuşkusuz bu Aleviler için doğru tutum ve duruştu. Çünkü bu direniş tüm ezilenler ve ötekileştirilenler adına yapılıyordu.

Aleviler tarih boyu DAİŞ zihniyetinden çok çekmişlerdir. Sivas Madımak katliamını, Maraş ve Çorum katliamını da yapan DAİŞ zihniyetiydi. Eğer DAİŞ yenilgiye uğratılmasaydı AKP tamı tamamına bir DAİŞ haline gelecekti; Türkiye’de DAİŞ zihniyeti gelişecekti. Bu da en başta Aleviler için zulüm ve katliam anlamına gelecekti. Aleviler belki yüzyıllar boyu varlıklarını sürdürmüşlerdir. Ancak günümüzdeki bağnaz dincilik milliyetçilikle birleşerek soykırımcı bir karakter kazanmıştır. Yüzlerce yıl önceki bağnaz dincilik bugünkü kadar katliamcı ve soykırımcı değildi. Dikkat edilirse farklı inanç ve kimlikler modernite denen dönemle birlikte her yerde çok farklı yol ve yöntemlerle soykırımla karşılaşmışlar ve varlıkları yok olma noktasına getirilmiştir.

Bu açıdan DAİŞ’e karşı Rojava Devrimcileri ve Kuzey Suriye halkının yürüttüğü mücadele Aleviler için büyük bir tehlikeyi bertaraf etmiştir. Kuzey Suriye’de tüm insanlık adına bir direniş yürütüldüğü gibi Aleviler adına da bir direniş yürütülmüştür. Şimdi DAİŞ’i yenilgiye uğratan Rojava Devrimcileri ve Kuzey Suriye halklarına DAİŞ zihniyetli iktidar tarafından yok etme saldırısı yapılmak istenmektedir. AKP-MHP ittifakı bir DAİŞ kimliği ve gerçekliğidir. Kobanê’de başarılamayan şimdi gerçekleştirilmek istenmektedir.

Kobanê’de direnişçiler yanında yer alan Alevilerin bu saldırı ve işgale karşı da bir tutumu olmalıdır. Hem de açık olmalıdır. Aleviler DAİŞ gibi zihniyetlere karşı tutumunu açık koyarsa gerçek dostlarına ve ittifaklarına sahip olur. Çünkü bu saldırı aynı zamanda Alevilere karşı bir saldırıdır. Ortadoğu’nun demokratik dinamiklerine saldırıdır. Aleviler ve tüm ötekileştirilenlerin özgürlüğünü savunanları yok etme saldırısı tabi ki Alevileri ilgilendirir. Bu açıdan Alevilerin inançları ve mücadele ederek yaratmak istedikleri dünyanın gereği bu konuda bir tavırları olacaktır.

Kuşkusuz Aleviler savaş politikalarına karşıdırlar; bu açıdan bu işgale destek vermezler. Ancak bu tutum yetmez; bu saldırıya karşı açık tutum koymalılar. Kobanê direnişi sırasında gösterilen tutumla tutarlı olunacaksa işgale karşı çıkmak gerekir.

Alevileri ilgilendiren bir konuda da kısaca düşünce belirtmek isterim. Devlet, Hacı Bektaş etkinliklerine verilen desteği kesecekmiş. Aleviler buna üzülmemeli, aksine sevinmelidirler. Aleviler 20 milyon civarında bir nüfusa sahiptirler. Aleviler kesinlikle kendi etkinliklerinin masrafını karşılarlar, karşılayacak güce de sahiptirler. Eğer Alevilik maddiyatçı değil de maneviyatı esas alan toplumcu bir inanç ise bu tür etkinlikleri kendi imkanlarıyla yapabilirler. Diyanet Sünnilere devlet desteği veriyor, neden bize verilmiyor, demek de doğru olmaz. Doğru bulmadığımız şeyleri bizler de istemeyelim. İnanç hizmetlerinin ihtiyaçları kendi toplumu tarafından karşılanmalıdır. Değerli olan da doğru olan da budur. Biz karşılamıyoruz denirse bu da Alevi toplumu ve kurumlarının eksikliği olarak görülüp giderilme çabası içine girilmesini gerektirir. Cem evlerinin elektrik ve su parasının belediyeler tarafından karşılanması konusu yerel hizmetler olarak ayrı ele alınabilir. Bunun dışında maddi beklenti içinde olmak Aleviliği çeşitli kesimlere bağımlı duruma getirir. Alevi Dedeleri yüzyıllar boyu kendi toplumunun çıralığıyla hizmet verdikleri için topluma ait olmuşlardır. Şimdi devletten maaş alan dedelerin durumu dikkate alınınca topluma dayalı hizmetin değeri daha iyi anlaşılır.

Bu konu tabi ki daha kapsamlı tartışılabilir. İlerde bu konular konusunda düşüncelerimizi dile getirmeye devam ederiz.

Bir toplantıda bir Alevi kurumu sorumlusu biz siyaseti ve ekonomiyi yönetmezsek sorunlarımızı çözemeyiz, dedi. Tabi iyi niyetle biz yönetim olsak Alevilerin sorunlarına hassasiyetle yaklaşırız, çözeriz düşüncesiyle bunları belirtti. Ama bu eksik bir yaklaşımdır. Türkiye ancak demokratikleşirse o zaman Aleviler haklarını kabul ettirir ve sorunlarını çözerler. Bu açıdan siyaseti ve ekonomiyi yönetme hedefinden önce Türkiye’yi demokratikleştirme hedefine kilitlenmek gerekir. Yoksa eskiden büyüklerimizin okuyun, devletin bir yetkilisi olun o zaman sorunları çözersiniz biçimindeki iyi niyetli ama yanılgılı yaklaşım içine düşmüş olunur. Özcesi demokrasi mücadelesini ve Türkiye’nin demokratikleşmesini öncelemeyen her yaklaşım ve çaba ne kadar iyi niyetli olursa olsun arzuladıklarına ulaşamaz.

Kaynak: Yeni Özgür Politika

Continue Reading

Forum

ABD IŞİD militanlarından kurtulmaya çalışıyor

AleviNet

Published

on

Türkiye’den Suriye’nin kuzeydoğusuna askeri harekat için hazırlıkların sürdüğüne dair açıklamalar gelirken, ABD Başkanı Donald Trump Türkiye’yi olası bir operasyonda limitleri aşmaması gerektiği konusunda uyardı.

Başkan Trump’ın açıklamalarında dikkat çeken bir nokta da, Türkiye’nin, diğer bölge ülkeleri ve Avrupa ile birlikte “tutuklu IŞİD’liler ve ailelerine göz kulak olmak zorunda olduğunu” söylemesi oldu.

Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile Trump’ın Pazar günü gerçekleştirdiği telefon görüşmesinin ardından Beyaz Saray’dan yapılan açıklamada da, “Türkiye bundan böyle ABD’nin son iki yıldır bölgede yakaladığı IŞİD savaşçılarından sorumlu olacak” ifadesi kullanılmıştı.

Bu açıklamalar akıllara “bölgedeki IŞİD’lilere ne olacak” sorusunu getiriyor. Türkiye’nin Suriye’nin kuzeyine askeri bir harekat düzenlemesi haline IŞİD’lilere ne olacağı ve operasyonun olası sonuçlarını uzmanlar DW Türkçe’ye değerlendirdi.

ABD’den hodri meydan

ABD’nin IŞİD açıklamasına vurgu yapan askeri uzman Abdullah Ağar, “Şu an PKK/PYD’nin elinde 80 bin civarında IŞİD’den kalanlar” var diyerek, bunların büyük çoğunluğunun yetişkin, 8 ila 10 bini yabancı uyruklu IŞİD mensubu olduğunu söyledi.

Ağar, “Bunlar PYD tarafından ABD ve Avrupa’ya karşı bir tehdit olarak, Türkiye bir harekat yaptığı zaman ‘ben bunları serbest bırakırım ya da Rusya ve rejimle anlaşırım’ diyerek bir tehdit ve pazarlık kozu olarak kullandı” diyen Ağar, ABD’nin bu kozu PYD’nin elinden aldığını söyledi.

ABD’nin Suriye’deki vekalet savaşlarında kendi vatandaşlarını yargılamak istemeyen Avrupa ülkelerine ve bölgedeki iki müttefiki olan Kürtler ve Türkiye’ye hodri meydan dediğini vurgulayan Ağar, şöyle konuştu:

“Küresel güç burada bize ‘hodri meydan kozlarınızı paylaşın’ diyor. Fırat’ın doğusu, Türkiye’nin güneydoğusunda operasyon yapılan bir bölge değil ya da Afrin değil. Burası 15-20 bin kilometrekarelik bir alan. Terör örgütünün elinde konvansiyel silahların yanı sıra yeni otomasyon sistemleri de var.”

Suriye Demokratik Güçleri pazartesi günü ABD birliklerinin çekilmeye başladığını açıklamıştı

Suriye Demokratik Güçleri pazartesi günü ABD birliklerinin çekilmeye başladığını açıklamıştı

“ABD’nin iki müttefiki çatışmayacak”

İki liderin görüşmesine dair, “Bunun şartlı bir uzlaşı olduğu çok açık” diyen uluslararası ilişkiler uzmanı Prof. İlhan Uzgel, “O bölgede en az on bin civarında bir IŞİD militanı var. ABD açıklamasında IŞİD konusunun özellikle öne çıkarmasının nedeni, Türkiye’nin operasyonuna göz yummalarının ana nedeni Suriye’nin kuzeyindeki IŞİD militanlarının sorumluluğunu Türkiye’ye devretmek” dedi. Uzgel, sözlerini şöyle sürdürdü: 

“Burada siyaseten bir takas var. ABD, IŞİD militanlarının maliyetinden kurtulmak istiyor. Karşılığında da Türkiye’ye belirli bir cephe ve hat üzerinden operasyon izni verdi. Muhtemelen pazarlığın bize söylenmeyen kısmı, PYD ve Türkiye çatışmasının olmaması. ABD’nin biri formel biri defacto iki müttefiği birbiriyle çatışmayacaklar. ABD, Erdoğan yönetimine iç politikada kullanabileceği bir malzeme sunacak. Karşılığında da Almanya ve Fransa’nın istemediği IŞİD’in kontrolünü diğer müttefiğine paslamış oldu.”

Türkiye’nin ABD’ye yanaştıkça, Rusya ve İran tarafından İdlib üzerinden sıkıştırılacağını söyleyen Uzgel, “Buradan bir hamle gelebilir. Türkiye, İdlib tipi çok riskli bir sorumluluk üstlendi. Burada sadece militanlar değil aileleri de çok radikaller. Almanya, Fransa bunları almak istemiyor. Sıcak patatesi Türkiye’ye yüklediler” dedi.

Uzgel, bir süre önce Türkiye’nin Suriye’de üniversite açtığını da hatırlatarak, “Türkiye’nin Suriye’de fiilen kalmayı planladığını” ileri sürdü.

İkinci İdlib vakası

Eski Kamu Güvenliği Müsteşarı ve büyükelçi Murat Özçelik de anlaşmaya temkinli yaklaşıyor. “ABD bölgeden çıkmak istese çıkardı. ABD oradan çıkmaz sadece birkaç yüz askerini çeker” diyen Özçelik, Suriye topraklarına yapılacak harekat için, “Kucağımızda İdlib gibi bir risk varken, ikinci İdlib’i üstleniyoruz” değerlendirmesini yaptı.

Özçelik, “Türkiye’nin bölgeye girmesi, ABD ile İran’a karşı bir anlayış içinde sınırlı bir giriş olacaktır. Türkiye oraya girmekle İran’a karşı ABD’nin yanında İran nüfuzunu da belli ölçüde keserim diye girecektir. Operasyon sınırlı olacaktır” dedi.

Aslı Işık

© Deutsche Welle Türkçe

Continue Reading
Advertisement

HAFTANIN EN ÇOK OKUNANLARI